\t\t\t\tMimo nieustannych \u015bwi\u0144stw ja robi\u0142am swoje. To znaczy prowadzi\u0142am radio i w\u00a0 kaplicy nie tylko majowe ale i programy muzyczne nawi\u0105zuj\u0105ce do \u017cycia naszego Papie\u017ca. Na majowe\u00a0 mieszka\u0144c\u00f3w nie przychodzi\u0142o wielu ale zawsze by\u0142a liczna grupa z Le\u015bnej Chaty. To ludzie z chorob\u0105 Alzheimera. Byli tak wy\u0107wiczeni w \u015bpiewaniu, \u017ce mieszka\u0144cy do nich si\u0119 nie umywali. Mia\u0142am z nimi dwa cudne incydenty.\u00a0 – kiedy\u015b powiedzia\u0142am, \u017ce si\u0119 sp\u00f3\u017ani\u0119 ale tylko minutk\u0119. Dochodz\u0119 do kaplicy a moja kochana grupa z Le\u015bnej\u00a0 Chaty ju\u017c \u015bpiewa\u00a0 „Chwalcie\u00a0 \u0142\u0105ki umajone”. \u015apiewaj\u0105 r\u00f3wniutko i w idealnej tonacji. Sta\u0142am pod drzwiami i wierzy\u0107 mi si\u0119 nie chcia\u0142o, \u017ce to \u015bpiewaj\u0105 tak bardzo chorzy ludzie.\u00a0 Oni zawsze\u00a0 zapominali si\u0119 w \u015bpiewie, to jest co\u015b przecudownego. Drugi przypadek -Kiedy\u015b \u015bpiewamy wszyscy tak bez opami\u0119tania, nagle przed szereg wychodzi jeden z nich i w pozie wielkiego artysty\u00a0 \u015bpiewa wokaliz\u0119 bez s\u0142\u00f3w. \u017ba\u0142owa\u0142am bardzo, \u017ce nie mia\u0142am ze sob\u0105 kamery albo chocia\u017c dyktafonu. \u017ba\u0142owa\u0142am, \u017ce ta pie\u015b\u0144 musi si\u0119 sko\u0144czy\u0107. Ten cz\u0142owiek \u015bpiewa\u0142 bez s\u0142\u00f3w ale w takim uniesieniu. Pyta\u0142am jego opiekun\u00f3w kim on by\u0142, by\u0142am pewna , \u017ce \u015bpiewakiem – nikt nie wiedzia\u0142. Upilnowa\u0142am jak kto\u015b z rodziny\u00a0 po niego przyjecha\u0142 – ka\u017cdy odbieraj\u0105cy ludzi z Le\u015bnej chaty musia\u0142 przej\u015b\u0107 ko\u0142o mego ogr\u00f3dka –\u00a0 i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ten pan by\u0142 baletmistrzem w Operze Kalifornijskiej ale zawsze najwi\u0119kszym jego marzeniem by\u0142o by\u0107 solist\u0105 Opery – a wi\u0119c przez chwil\u0119 nim by\u0142. Kiedy\u015b, za to, \u017ce\u00a0 z tak\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 podchodz\u0119 do tego co robi\u0119 dosta\u0142am w prezencie kilkadziesi\u0105t film\u00f3w ale musia\u0142am je odebra\u0107 z domu ofiarodawcy sama. Chocia\u017c wszystkie filmy przekaza\u0142am dla\u00a0 naszego Domu nikt mi nie pom\u00f3g\u0142\u00a0 w przewiezieniu ich ani nie podzi\u0119kowa\u0142 za taki dar.<\/p>\n
Kiedy\u015b, pani kier. socjalna oznajmia mi, \u017ce nasza miejscowa rozg\u0142o\u015bnia radiowa zaprasza nas do wzi\u0119cia udzia\u0142u w programie radiowym. W pierwszej chwili zgodzi\u0142am si\u0119, ale jak zobaczy\u0142am list\u0119 os\u00f3b bior\u0105cych udzia\u0142 razem ze mn\u0105, wycofa\u0142am si\u0119 natychmiast, na li\u015bcie byli sami moi wrogowie na czele z pani\u0105 dyrektor. Przecie\u017c oni tylko by kombinowali jak mnie o\u015bmieszy\u0107 na antenie a program lecia\u0142 na \u017cywo.\u00a0 Pani dyrektor wypowiadaj\u0105c si\u0119 o dzia\u0142alno\u015bci artystycznej w naszym domu m\u00f3wi\u0142a o moich programach oczywi\u015bcie nie m\u00f3wi\u0105c, \u017ce to moje tylko tych wspania\u0142ych dzia\u0142aczek. Pani redaktor prowadz\u0105ca ten program przysz\u0142a do mnie osobi\u015bcie i zrobi\u0142a ze mn\u0105 dwa oddzielne programy. Nie dotyczy\u0142y one DPS-u tylko opisywania korzeni mojej rodziny. Gn\u0119bieniu mnie ko\u0144ca nie by\u0142o ale te\u017c coraz trudniej by\u0142o mnie spotka\u0107. Zaszy\u0142am si\u0119 w swoim pokoju i zacz\u0119\u0142am pisa\u0107 pami\u0119tnik, wiedz\u0105c ju\u017c, \u017ce zanios\u0119 go do Prezydenta Miasta.<\/p>\n
Po raz pierwszy po oko\u0142o dw\u00f3ch latach spotka\u0142a mnie przyjemno\u015b\u0107 w naszym Domu. By\u0142 karnawa\u0142, trzeba by\u0142o zrobi\u0107 jak\u0105\u015b imprez\u0119 a nasza Ela zachorowa\u0142a. Pani dyrektor prosi mnie do siebie i m\u00f3wi mi – niech pani co\u015b tam zrobi my pomo\u017cemy robi\u0105c pocz\u0119stunek . Nawet je\u015bli przyjdzie 20 os\u00f3b to zrobi\u0107 co\u015b trzeba. Rzuci\u0142am si\u0119 na t\u0119 propozycj\u0119 jak wyg\u0142odnia\u0142y wilk na padlin\u0119. Od razu w g\u0142owie mi kr\u0105\u017cy\u0142o – ja ci dam 20 os\u00f3b, a 200 to nie \u0142aska.\u00a0 I by\u0142o prawie\u00a0 200 os\u00f3b mimo, \u017ce elity dyrektorskiej nawet nie zaprosi\u0142am. Pani dyrektor mimo zaproszenia nie przysz\u0142a a to dlatego \u017ceby podkre\u015bli\u0107, \u017ce to nic nie znacz\u0105ca impreza. Na wyst\u0119pach ch\u00f3ru by\u0142a zawsze, to podnosi\u0142o presti\u017c wyst\u0119pu, a p\u00f3\u017aniej na zebraniach pyta\u0142a – dlaczego nie przychodzicie na takie pi\u0119kne wyst\u0119py?\u00a0 Na imprez\u0119 zorganizowan\u0105 przeze mnie przyszli wszyscy. By\u0142o 120 mieszka\u0144c\u00f3w – ka\u017cdy z nich otrzyma\u0142 imienne zaproszenie. Opiekunowie i pokojowe zobowi\u0105za\u0142y si\u0119, \u017ce dopilnuj\u0105 \u017ceby wszyscy byli na czas. By\u0142o ponad 30 os\u00f3b z Le\u015bnej Chaty i oko\u0142o 30 z Dziennego Pobytu.\u00a0 Byli te\u017c i pracownicy nawet ci kt\u00f3rzy nie mieli dy\u017curu w danej chwili. Wszyscy byli od\u015bwi\u0119tnie ubrani, wchodz\u0105c na sal\u0119 pokazywali zaproszenia a ja ka\u017cdego wita\u0142am osobi\u015bcie i dzi\u0119kowa\u0142am, \u017ce przyszli.\u00a0 Wiedzia\u0142am, \u017ce b\u0119dzie du\u017co ludzi to imprez\u0119 zrobi\u0142am w sto\u0142\u00f3wce.\u00a0 Impreza nosi\u0142a tytu\u0142 ” Uczta melomana”. Prezentowa\u0142am najwi\u0119ksze przeboje muzyki klasycznej i rozrywkowej. Opowiada\u0142am o kompozytorach i wykonawcach. Po imprezie po obu stronach mojego stolika sta\u0142y rz\u0119dy ludzi \u017ceby mi podzi\u0119kowa\u0107. Dostawa\u0142am nawet prezenty. A najwi\u0119kszym prezentem by\u0142y dla mnie s\u0142owa Marty Cz. – Danusiu, czu\u0142am si\u0119 jakbym trafi\u0142a do wielkiego \u015bwiata, czasem by\u0142am w Mediolanie, czasem w Wiedniu i by\u0142o cudownie. Mia\u0142am ogromn\u0105 satysfakcj\u0119, \u017ce utar\u0142am nosa swoim wrogom, chocia\u017c oni robili wszystko \u017ceby nikt nie przyszed\u0142, ta sala takich t\u0142um\u00f3w nie widzia\u0142a. Ja to odebra\u0142am jak has\u0142o – jeste\u015bmy z tob\u0105. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce mo\u017ce b\u0119dzie lepiej. Nawet wbrew swoim zasadom postanowi\u0142am troszeczk\u0119 podliza\u0107 si\u0119 do pani dyrektor.\u00a0 Poniewa\u017c robi\u0142am program o ludziach o wielkim sercu, a ona by\u0142a przecie\u017c odznaczana i nagradzana za serce\u00a0 to wplot\u0142am w program radiowy i informacje o niej. Wprawdzie w tym dniu nie by\u0142o jej w pracy ale my\u015bla\u0142am, \u017ce pupilki powt\u00f3rz\u0105. Nie powt\u00f3rzy\u0142y. No to wybra\u0142am si\u0119 do niej z nagraniem tego programu.\u00a0\u00a0 Radio istnia\u0142o ju\u017c ponad 2 lata a reakcja p. dyrektor \u015bwiadczy\u0142a o tym, \u017ce s\u0142yszy je po raz pierwszy, – ojej, jaki \u0142adny sygna\u0142. Jak pi\u0119knie brzmi pani g\u0142os. Nie s\u0105dzi\u0142am, \u017ce ma taki taki g\u0142os. I to by\u0142oby na tyle. Te niby mi\u0142e s\u0142owa by\u0142y na niby. Bardzo szybko popar\u0142a swoje pupilki robi\u0105ce mi \u015bwi\u0144stwa, o kt\u00f3rych ju\u017c nawet nie b\u0119d\u0119 pisa\u0142a. W ka\u017cdym razie to przepe\u0142ni\u0142o czar\u0119 goryczy. Opisa\u0142am wszystkie \u015bwi\u0144stwa doznane tu w domu opieki i zanios\u0142am pismo do pani dyrektor. Bez odpowiedzi. \u00a0Za dwa miesi\u0105ce przypomnia\u0142am na pi\u015bmie\u00a0 o tym co napisa\u0142am i zarz\u0105da\u0142am zaj\u0119cia stanowiska.\u00a0 Cisza. Wiedzia\u0142am, \u017ce to wszystko to jak grochem o \u015bcian\u0119 a wi\u0119c trzeba wy\u017cej.<\/p>\n
[whohit]Cz\u0119\u015b\u0107 I, rozdzia\u0142 XIII[\/whohit]\t\t<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Mimo nieustannych \u015bwi\u0144stw ja robi\u0142am swoje. To znaczy prowadzi\u0142am radio i w\u00a0 kaplicy nie tylko majowe ale i programy muzyczne nawi\u0105zuj\u0105ce do \u017cycia naszego Papie\u017ca. Na majowe\u00a0 mieszka\u0144c\u00f3w nie przychodzi\u0142o wielu ale zawsze by\u0142a liczna grupa z Le\u015bnej Chaty. To ludzie z chorob\u0105 Alzheimera. Byli tak wy\u0107wiczeni w \u015bpiewaniu, \u017ce mieszka\u0144cy do nich si\u0119 nie … <\/p>\n