Problem Eli to wydawa\u0142oby si\u0119 zupe\u0142ny drobiazg – nocne skurcze n\u00f3g, ale lek jaki dosta\u0142a na t\u0119 dolegliwo\u015b\u0107 zwalaj\u0105 z n\u00f3g – to Aspargin. Daje on tyle co poplucie na ran\u0119 i czekanie a\u017c si\u0119 zagoi. Posz\u0142am z El\u0105 do piel\u0119gniarek i poprosi\u0142am w jej imieniu o porz\u0105dny magnez. Magnez jest bez recepty tak wi\u0119c wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce wystarczy\u0142by telefon do apteki kt\u00f3ra przywozi do nas leki codziennie wieczorem i po sprawie; okaza\u0142o si\u0119, \u017ce apteka ju\u017c nie przyje\u017cd\u017ca do nas codziennie i na g\u0142upi magnez trzeba poczeka\u0107 dwa dni. Dwa dni dla osoby cierpi\u0105cej to bardzo d\u0142ugo. To dwie nie przespane noce. Druga sprawa, r\u00f3wnie\u017c dotycz\u0105ca Eli, to trudno\u015bci w po\u0142ykaniu lek\u00f3w. Ela rozdrabnia tabletki, zalewa wod\u0105 i wypija. ELA, na lito\u015b\u0107 bosk\u0105, jeste\u015b typowym szewcem kt\u00f3ry bez but\u00f3w chodzi – 40 lat pracy w szpitalu i ty nie wiesz, \u017ce s\u0105 leki w p\u0142ynie lub rozpuszczalne, np. magnez jest musuj\u0105cy i smakuje jak oran\u017cadka. Na to ELA – jak pracowa\u0142am w szpitalu to by\u0142am zdrowa, nie interesowa\u0142y mnie leki. Taka odpowied\u017a r\u00f3wnie\u017c mo\u017ce zwali\u0107 z n\u00f3g. W\u0142a\u015bnie o tego typu sprawach nas podopiecznych DPSu powinien wiedzie\u0107 nasz opiekun i pomaga\u0107 nam w rozja\u015bnieniu sprawy. Ela o wszystkim wiedzia\u0142a ale nie pami\u0119ta ju\u017c prawie nic. Jest 10 lat starsza ode mnie. Jeszcze dwa lata temu by\u0142a ca\u0142kiem kumata a teraz to tylko sprawia wra\u017cenie kumatej. Chodzi\u0142y\u015bmy na spacery i za\u015bmiewa\u0142y\u015bmy si\u0119 ze wszystkiego. Teraz Ela opowiada w k\u00f3\u0142ko to samo i to nie jest do \u015bmiechu a wr\u0119cz przeciwnie. Na spacery Ela te\u017c ju\u017c prawie nie chodzi a je\u015bli ju\u017c to jej chodzenie jest tak powolne, \u017ce to ju\u017c nie dla mnie – mnie to m\u0119czy i po powrocie z takiego spaceru padam skonana. Tak\u017ce Ela dobra\u0142a sobie do spacer\u00f3w Jadzi\u0119, Jadzia ma du\u017ce problemy z chodzeniem tak wi\u0119c dwa \u017c\u00f3\u0142wiki spaceruj\u0105 razem ja do nich czasem dochodz\u0119 na koniec ich spaceru. One wiedz\u0105, \u017ce ja to oblatywacz a one to dwa \u017c\u00f3\u0142wie. Bardzo mi szkoda tych szarych kom\u00f3rek Eli. Mia\u0142y\u015bmy takie samo poczucie humoru kt\u00f3re przez par\u0119 lat trzyma\u0142o nas w ryzach psychicznych. W ten w\u0142a\u015bnie spos\u00f3b odchodz\u0105 od nas osoby, je\u015bli nie fizycznie to uciekaj\u0105 psychicznie. Za takimi osobami p\u00f3\u017aniej si\u0119 t\u0119skni, nawet jak one s\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Problem Eli to wydawa\u0142oby si\u0119 zupe\u0142ny drobiazg – nocne skurcze n\u00f3g, ale lek jaki dosta\u0142a na t\u0119 dolegliwo\u015b\u0107 zwalaj\u0105 z n\u00f3g – to Aspargin. Daje on tyle co poplucie na ran\u0119 i czekanie a\u017c si\u0119 zagoi. Posz\u0142am z El\u0105 do piel\u0119gniarek i poprosi\u0142am w jej imieniu o porz\u0105dny magnez. Magnez jest bez recepty tak wi\u0119c … <\/p>\n