Wczoraj 21 wrze\u015bnia 2019r. odwiedzi\u0142am swoj\u0105 ukochan\u0105 ulic\u0119. Jeszcze mieszkaj\u0105 na niej starzy mieszka\u0144cy, tacy w moim wieku i znacznie m\u0142odsi ale dobrze znajomi. Tylko postawi\u0119 nog\u0119 na tej ulicy ( ta ulica to park ) natychmiast z daleka widz\u0119 u\u015bmiechy i serdeczne przywitania. Takiej serdeczno\u015bci nie odczuwa\u0142am kiedy\u015b a teraz to a\u017c wierzy\u0107 si\u0119 nie chce, \u017ce tyle sympatii zosta\u0142o w\u015br\u00f3d nas mieszka\u0144c\u00f3w ul. Radiowej do siebie na wzajem. Posz\u0142am tam \u017ceby przypomnie\u0107 sobie kto mieszka\u0142 pod 13 w naszym bloku. Za Chiny Ludowe nie mog\u0142am sobie przypomnie\u0107. Ale jak popatrzy\u0142am w okna swoich dawnych s\u0105siad\u00f3w od razu przypomnia\u0142o mi si\u0119. Mieszka\u0142a tam czteroosobowa rodzina – mama, tata i dw\u00f3ch syn\u00f3w. Ludzie \u017cyj\u0105cy tak cicho jakby ich w og\u00f3le nie by\u0142o. Ich m\u0142odszy syn by\u0142 aktywnie dzia\u0142aj\u0105cym harcerzem. Kiedy\u015b moja starsza c\u00f3rka by\u0142a na obozie harcerskim kt\u00f3rego komendantem by\u0142 w\u0142a\u015bnie nasz s\u0105siad. Z naszej ulicy by\u0142o bardzo du\u017co dzieciak\u00f3w na tym obozie. Po powrocie z obozu s\u0142ysz\u0119, \u017ce dzieciaki kogo\u015b nazywaj\u0105 – pietruszka – widelec. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce to w\u0142a\u015bnie naszego s\u0105siada. Taki przydomek towarzyszy\u0142 mu przez dziesi\u0119ciolecia i on nawet z tym si\u0119 pogodzi\u0142. A to dlatego, \u017ce ucz\u0105c harcerzy je\u015b\u0107 zwraca\u0142 uwag\u0119 \u017ceby warzywa z zupy by\u0142y zjedzone. Jak jeden z podopiecznych nie m\u00f3g\u0142 wy\u0142owi\u0107 pietruszk\u0119 z zupy to pan komendant poinstruowa\u0142, \u017ce pietruszk\u0119 mo\u017cna uchwyci\u0107 widelcem i tak j\u0105 zje\u015b\u0107. Wstyd mi, ale zapomnia\u0142am jak \u00f3w pan mia\u0142 na imi\u0119 czy nazwisko jednak jak powie si\u0119 pietruszka – widelec, wszyscy wiedz\u0105 o kogo chodzi. I tylko tyle wspomnie\u0144 zosta\u0142o po tej rodzinie w moim sercu. A w mieszkaniu pod 13 obecnie mieszkaj\u0105 wnukowie starszego syna. B\u0119d\u0105c na swojej starej ulicy dowiedzia\u0142am si\u0119 o dw\u00f3ch smutnych sprawach. Pod koniec stycznia 2019r. pisa\u0142am o swojej kole\u017cance – Weronice ( imi\u0119 zmienione ) pisa\u0142am o niej 25 stycznia a ona 24 stycznia zgin\u0119\u0142a w wypadku samochodowym razem z c\u00f3rk\u0105. Bardzo mi ci\u0119\u017cko na sercu po takiej wiadomo\u015bci. To bardzo boli. Poniewa\u017c jej rodzice mieszkali pod dw\u00f3jk\u0105 patrz\u0105c w ich okna zobaczy\u0142am smutny widok w oknach pod jedynk\u0105. Okna zastawione wyschni\u0119tymi kwiatami. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce pani Kow. zmar\u0142a a jej c\u00f3rka po \u015bmierci matki popad\u0142a w depresj\u0119. Jak dla mnie to zadziwiaj\u0105ce. Jeszcze nie tak dawno rozmawia\u0142am z c\u00f3rk\u0105 p. Kow. i w s\u0142owach kt\u00f3re dotyczy\u0142y matki s\u0142ycha\u0107 by\u0142o wy\u0142\u0105cznie irytacj\u0119. C\u00f3rka mog\u0142a \u015bmia\u0142o m\u00f3wi\u0107 do mnie o swojej matce to co czuje poniewa\u017c zna\u0142am ich rodzin\u0119 i wiedzia\u0142am, \u017ce to co m\u00f3wi o matce jest prawd\u0105. Tatu\u015b by\u0142 kochany w tym domu przez wszystkie dzieci, matki natomiast nigdy nie by\u0142o. Ma\u0142e dzieci wychowa\u0142 tata, mama by\u0142a wiele lat w Stanach Zjednoczonych z trup\u0105 teatraln\u0105. Pisa\u0142am o tym. Po powrocie \u017cyczy\u0142a sobie \u017ceby si\u0119 ni\u0105 opiekowa\u0107. Pan Kow. chcia\u0142 si\u0119 schroni\u0107 przed \u017con\u0105 w naszym DPSie na pobycie dziennym, niestety \u017cona posz\u0142a za nim. Jak pan Kow. zmar\u0142 pani Kow. zamieszka\u0142a na troch\u0119 w naszym DPSie ale nikt nad ni\u0105 nie skaka\u0142 wi\u0119c wr\u00f3ci\u0142a do domu. Opiekowa\u0142a si\u0119 ni\u0105 c\u00f3rka, kt\u00f3ra skar\u017cy\u0142a mi si\u0119, \u017ce egocentryzm matki j\u0105 wyka\u0144cza; a jak mama zmar\u0142a c\u00f3rka wpad\u0142a w rozpacz a\u017c po depresj\u0119. R\u00f3\u017cnie zachowuj\u0105 si\u0119 dzieci wzgl\u0119dem swoich rodzic\u00f3w. Kiedy\u015b, jako pierwsi lokatorzy pod 14 w naszym bloku mieszkali tw\u00f3rcy naszej dzielnicy – zar\u00f3wno \u017cona jak i m\u0105\u017c byli architektami. Szybko przenie\u015bli si\u0119 do budynku obok gdzie po\u0142\u0105czono dwa mieszkania \u017ceby stworzy\u0107 przestrze\u0144 \u017cyciow\u0105 tak znamienitej rodzinie, a by\u0142a to rodzina czteroosobowa – mama, tata, syn i c\u00f3rka. Dzieci doros\u0142y i ka\u017cde z nich u\u0142o\u017cy\u0142o sobie \u017cycie za oceanem. W do\u015b\u0107 m\u0142odym wieku zmar\u0142 pan Posiew. Zosta\u0142a sama mama. Czas lecia\u0142. Pani Posiew. zachorowa\u0142a na chorob\u0119 starcz\u0105. Jej jedyn\u0105 pociech\u0105 by\u0142 pies. S\u0105siedzi napisali do c\u00f3rki, \u017ce mama wymaga ca\u0142odobowej opieki. C\u00f3rka przyjecha\u0142a, u\u015bpi\u0142a psa, matk\u0119 odda\u0142a do Domu Opieki jak najdalej od domu rodzinnego, mieszkanie sprzeda\u0142a i \u015blad po niej zagin\u0105\u0142. Ci\u0105gle my\u015bl\u0119, \u017ce jakby pani Posiew. by\u0142a w naszym Domu to zaopiekowaliby\u015bmy si\u0119 ni\u0105, by\u0142o nas czworo s\u0105siad\u00f3w z naszej ulicy. Jako\u015b prze\u017cyliby\u015bmy to \u017cycie wsp\u00f3lnie do ko\u0144ca. Ale c\u00f3rk\u0119 to nie interesowa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Przypomnia\u0142 mi si\u0119 tekst piosenki kt\u00f3r\u0105 \u015bpiewa\u0142a moja siostra. To stara przedwojenna piosenka, ja jej nie \u015bpiewa\u0142am a tekst wszed\u0142 do g\u0142owy sam i od 70 lat nie wychodzi mi z tej g\u0142owy. <\/p>\n\n\n\n
\u017bycie to zwyk\u0142a kolej losu
To taka zwyk\u0142a kolej losu, kt\u00f3rej nie spos\u00f3b odmieni\u0107 ju\u017c. Mijaj\u0105 lata dni uniesie\u0144, nadchodzi jesie\u0144 i jest tu\u017c, tu\u017c. Maj nad polami ja\u015bminami, czerwiec ukoi\u0142 noc\u0105 parn\u0105. Lipiec i sierpie\u0144 ju\u017c za nami i \u015bwiat ogarn\u0105\u0142 wrze\u015bniowy ch\u0142\u00f3d. Przemin\u0105\u0142 urok dawnych dni, c\u00f3\u017c powiem ci – id\u017a swoj\u0105 drog\u0105. Zrozumie\u0107 chciej, \u017ce ani ty, ani twe \u0142zy nic nie pomog\u0105. By\u0107 mo\u017ce zechcesz s\u0142owa te ujmowa\u0107 \u017ale, jak my\u015bl z\u0142owrog\u0105, Lecz we\u017a po m\u0119sku spraw\u0119 ca\u0142\u0105, tak by\u0107 musia\u0142o, tak chcia\u0142 los. itd.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wczoraj 21 wrze\u015bnia 2019r. odwiedzi\u0142am swoj\u0105 ukochan\u0105 ulic\u0119. Jeszcze mieszkaj\u0105 na niej starzy mieszka\u0144cy, tacy w moim wieku i znacznie m\u0142odsi ale dobrze znajomi. Tylko postawi\u0119 nog\u0119 na tej ulicy ( ta ulica to park ) natychmiast z daleka widz\u0119 u\u015bmiechy i serdeczne przywitania. Takiej serdeczno\u015bci nie odczuwa\u0142am kiedy\u015b a teraz to a\u017c wierzy\u0107 si\u0119 … <\/p>\n