Zaduszki nastrajaj\u0105 ludzi do zadumy, melancholii i wr\u0119cz smutku, a mnie jako\u015b nie. Owszem wspomn\u0119 z nostalgi\u0105, ale \u017cycie starych ludzi to ju\u017c tylko wspomnienia. \u017bal jak umiera m\u0142ody cz\u0142owiek ale stary ? Jego pora i ju\u017c, a je\u015bli cierpi to i lepiej, \u017ce przesta\u0142. Co\u015b si\u0119 powspomina z \u017cycia kt\u00f3re min\u0119\u0142o; ale przecie\u017c wspomina si\u0119 co\u015b stale. M\u00f3j ca\u0142y pami\u0119tnik to wspomnienia tego co by\u0142o i nie potrzebne do tego by\u0142y mi Zaduszki. Natomiast od lat w Zaduszki wspominam Ani\u0119, \u017cyj\u0105c\u0105 i kwitn\u0105c\u0105, pi\u0119kn\u0105, m\u0142od\u0105, ciep\u0142\u0105 kobiet\u0119, by\u0142\u0105 pracownic\u0119 naszego DPSu. kt\u00f3ra nauczy\u0142a mnie robi\u0107 bukiety na groby, a ja z roku na rok robi\u0119 je coraz pi\u0119kniejsze. Ju\u017c na kilka dni przed Zaduszkami zaczynam zbiera\u0107 niezb\u0119dne do tego akcesoria i z automatu rozmy\u015blam o Ani – jaka by\u0142a a jaka mo\u017ce by\u0107 teraz. Zatrudni\u0142a j\u0105 u nas poprzednia dyrektorka i przydzieli\u0142a mi j\u0105 jako pracownic\u0119 pierwszego kontaktu. Ania potraktowa\u0142a t\u0119 funkcj\u0119 z nale\u017cytym jej szacunkiem i swoje pierwsze kroki skierowa\u0142a do mnie. Dzisiaj ludzie nie wiedz\u0105, \u017ce maj\u0105 takich opiekun\u00f3w, a je\u015bli wiedz\u0105 to tyle, \u017ce w razie potrzeby mog\u0105 co\u015b od nich chcie\u0107. A Ania chcia\u0142a uczestniczy\u0107 w moim \u017cyciu. Przedstawi\u0142a mi si\u0119 oznajmiaj\u0105c, \u017ce bardzo by chcia\u0142a \u017ceby\u015bmy si\u0119 pozna\u0142y bli\u017cej ale poniewa\u017c takie poznanie wymaga du\u017co czasu a z tym jest gorzej, tak wi\u0119c zaprasza mnie do swojej pracowni plastycznej w kt\u00f3rej prowadzi zaj\u0119cia dla r\u00f3\u017cnych grup naszej spo\u0142eczno\u015bci z kt\u00f3rej b\u0119d\u0119 mog\u0142a dobra\u0107 sobie odpowiedni\u0105 grup\u0119 ludzi. Pracownia Ani by\u0142a oblegana przez mieszka\u0144c\u00f3w, przez przychodz\u0105cych do ” Le\u015bnej Chaty ” , przez pracownik\u00f3w, czy przychodz\u0105cych na Pobyt Dzienny. Wszystkich uczy\u0142a robi\u0107 pi\u0119kne rzeczy. Nawet przez my\u015bl mi nie przesz\u0142o, \u017ce potrafi\u0119 robi\u0107 takie cude\u0144ka. Dzie\u0144 u Ani to by\u0142a najlepsza terapia i relaks. Opowiadali\u015bmy o sobie, \u015bpiewali\u015bmy no i oczywi\u015bcie tworzyli\u015bmy cuda popijaj\u0105c kawk\u0119. Poniewa\u017c ja by\u0142am ju\u017c po przej\u015bciach dzi\u0119ki pobytowi w tym Domu, tak\u017ce praca u Ani by\u0142a dla mnie bardzo potrzebna. To ona pierwsza zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce mn\u0105 jest co\u015b nie tak po udarze. Zwr\u00f3ci\u0142a uwag\u0119, \u017ce przestawiam s\u0142owa czy pojedyncze g\u0142oski. Wprowadzi\u0142a wi\u0119c, dla mnie specjalnie logopedi\u0119, nic mi o tym nie m\u00f3wi\u0105c. Po prostu pomaga\u0142a mi wyj\u015b\u0107 z tej matni prowokuj\u0105c odpowiedni\u0105 zabaw\u0119. To ona zorganizowa\u0142a p\u00f3j\u015bcie do nowej dyrektorki wraz z pracownicami, w mojej sprawie, bo bardzo szybko zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce jestem n\u0119kana. Poprzednia dyrektorka po odej\u015bciu od nas, jak znalaz\u0142a dla siebie prac\u0119, zabra\u0142a ze sob\u0105 Ani\u0119. Wiedzia\u0142a dobrze, \u017ce jest to bardzo warto\u015bciowy pracownik. Poza plastyk\u0105, w kt\u00f3rej nie mia\u0142a sobie r\u00f3wnych, Ania gra\u0142a na pianinie, na gitarze i \u015bpiewa\u0142a. Ania mia\u0142a jedn\u0105 wad\u0119, by\u0142a cholern\u0105 ba\u0142aganiar\u0105. Ale poniewa\u017c by\u0142a kochan\u0105 ba\u0142aganiar\u0105 to po jej wyj\u015bciu z pracowni organizowa\u0142am sprz\u0105tanie. Obie panie – poprzednia dyrektorka i Ania, trafi\u0142y do prywatnego Domu Opieki, jedna jako zarz\u0105dzaj\u0105ca, druga jako jej podw\u0142adna. W\u0142a\u015bciciel Domu szybko pozna\u0142 si\u0119 na Ani i z niej zrobi\u0142 zarz\u0105dzaj\u0105c\u0105 Domem a dyrektorce podzi\u0119kowa\u0142 za wsp\u00f3\u0142prac\u0119. Teraz tok my\u015blenia o Ani jest zupe\u0142nie inny – czy si\u0119 zmieni\u0142a a je\u015bli tak to w jakim stopniu? Jest przecie\u017c dyrektorem. Czy jako dyrektorka Domu jest wstanie pomie\u015bci\u0107 w sobie swoje ogromne serce ? A mo\u017ce zmieni\u0142a si\u0119, sta\u0142a si\u0119 cynicznym zimnym dyrektorem udaj\u0105cym tylko, \u017ce kocha ludzi, tak jak wszyscy dyrektorzy Dom\u00f3w Opieki – no prawie wszyscy. A mo\u017ce jest unikatem w\u015br\u00f3d dyrektor\u00f3w Dom\u00f3w Opieki? Bardzo chcia\u0142abym wiedzie\u0107. Kilka lat temu by\u0142am w Domu Opieki zarz\u0105dzanym przez Ani\u0119. Jej nie by\u0142o a ja ” ci\u0105gn\u0119\u0142am za j\u0119zyk ” pracownik\u00f3w \u017ceby co\u015b powiedzieli na temat dyrekcji. Podpuszcza\u0142am na zasadzie – macie tak daleko do pracy, przecie\u017c tu szczere pole, nawet telefony nie maj\u0105 zasi\u0119gu. Ale atmosfer\u0119 mamy \u017cyczliw\u0105 – odpowiadali. Wiemy jak jest u was i nie zamieniliby\u015bmy si\u0119. Ja widzia\u0142am r\u00f3\u017cnic\u0119 – u nas fizycznie jest wi\u0119cej przestrzeni np. mamy swoje jednoosobowe pokoje i pi\u0119kn\u0105 przestrzenn\u0105 i czy\u015bciutk\u0105 sto\u0142\u00f3wk\u0119. Tam sto\u0142\u00f3wka to bar z PRLu. Ale kuchnia, o dziwo, mo\u017ce \u015bmia\u0142o konkurowa\u0107 z nasz\u0105. I takie w\u0142a\u015bnie s\u0105 u mnie reminiscencje zaduszkowe. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zaduszki nastrajaj\u0105 ludzi do zadumy, melancholii i wr\u0119cz smutku, a mnie jako\u015b nie. Owszem wspomn\u0119 z nostalgi\u0105, ale \u017cycie starych ludzi to ju\u017c tylko wspomnienia. \u017bal jak umiera m\u0142ody cz\u0142owiek ale stary ? Jego pora i ju\u017c, a je\u015bli cierpi to i lepiej, \u017ce przesta\u0142. Co\u015b si\u0119 powspomina z \u017cycia kt\u00f3re min\u0119\u0142o; ale przecie\u017c wspomina … <\/p>\n