Nie zdawa\u0142am sobie sprawy, \u017ce to zaleganie kamienia na sercu jest faktycznie odczuwalne. My\u015bla\u0142am, \u017ce to tylko tak si\u0119 m\u00f3wi ,a ja naprawd\u0119 czu\u0142am ci\u0119\u017car kamienia. Jak\u0105 nieprawdopodobn\u0105 ulg\u0119 odczuwa si\u0119 jak ten\u017ce kamie\u0144 spada z serca, cz\u0142owiek staje si\u0119 lekki i oddycha lekko i pe\u0142n\u0105 piersi\u0105. Oczywi\u015bcie ten spadaj\u0105cy kamie\u0144 to pomy\u015blne zako\u0144czenie sprawy z J\u00f3zi\u0105. Sz\u0142am do niej z tym wielkim ci\u0119\u017carem na sercu i z my\u015bl\u0105, \u017ce chocia\u017c potrzymam j\u0105 za r\u0119k\u0119. Tak zrobi\u0142am. Zaraz po wzi\u0119ciu jej r\u0119ki i pog\u0142askaniu, J\u00f3zia otworzy\u0142a oczy i ca\u0142kiem \u015bwiadomie stwierdzi\u0142a – a to ty Danka, ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce przysz\u0142a\u015b. Podaj mi wod\u0119. Siedzia\u0142y\u015bmy do\u015b\u0107 d\u0142ugo i rozmawia\u0142y\u015bmy. J\u00f3zia rozmawia\u0142a ze mn\u0105 w pe\u0142ni \u015bwiadomie, tak\u017ce po kamieniu nie ma \u015bladu. J\u00f3zia co jaki\u015b czas wyra\u017ca\u0142a swoj\u0105 rado\u015b\u0107, \u017ce jest w swoim pokoju, \u017ce nie chcia\u0142aby ju\u017c do szpitala. Rozejrza\u0142am si\u0119 po jej pokoju i stwierdzi\u0142am, \u017ce faktycznie jest czy\u015bciutko i mi\u0142o. W takich warunkach mo\u017cna sobie pochorowa\u0107, oby nie za ci\u0119\u017cko i nie za d\u0142ugo. O to \u017ceby by\u0142o w\u0142a\u015bnie tak – czy\u015bciutko i mi\u0142o, dbaj\u0105 opiekunki z jej rewiru i pokojowa. Domy\u015blam si\u0119, \u017ce zar\u00f3wno opiekunki jak i pokojowe by\u0142y \u0107wiczone do b\u00f3lu, to przez pedanteri\u0119 J\u00f3zi, ale w konsekwencji jest tak jak powinno by\u0107.Pisz\u0105c o tym, \u017ce J\u00f3zia mimo, \u017ce \u015bpiewa\u0142a w tym z\u0142owieszczym ch\u00f3rze, kt\u00f3ry niszczy\u0142 ludzi, sama do ko\u0144ca pozosta\u0142a porz\u0105dnym cz\u0142owiekiem, przypomnieli mi si\u0119 wszyscy \u015bpiewaj\u0105cy w nim. By\u0142o w nim 10 os\u00f3b „\u015bpiewaj\u0105cych” w tym czworo porz\u0105dnych i nie przekupnych ludzi a reszta to \u015bmieci nie ludzie. Ostatnie lata istnienia ch\u00f3ru to warunkiem do przyj\u0119cia w poczet by\u0142o zrobienie \u015bwi\u0144stwa ze wskazaniem a nie umiej\u0119tno\u015b\u0107 \u015bpiewania. Dlatego s\u0142owo \u015bpiewaj\u0105cych wzi\u0119\u0142am w cudzys\u0142\u00f3w bo z tym \u015bpiewaniem by\u0142o kiep\u015bciutko. Ela, prowadz\u0105ca ch\u00f3r, zag\u0142usza\u0142a celowo ten \u015bpiew g\u0142o\u015bnym graniem na akordeonie. Do dnia dzisiejszego zosta\u0142y przy \u017cyciu cztery osoby – dwie ze szlachetnym charakterem i dwie z za\u015bmieconym, takim odpadkiem ludzkim. Nawet w tym ch\u00f3rze porz\u0105dne osobniki by\u0142y gn\u0119bione bez lito\u015bci; tak wi\u0119c jak taki gn\u0119biony cz\u0142owiek nie ugi\u0119cie pozostawa\u0142 porz\u0105dnym cz\u0142owiekiem to nic dziwnego, \u017ce wspomnienie o nim wyciska \u0142zy. Takim w\u0142a\u015bnie cz\u0142owiekiem by\u0142a TOSIA, jak zmar\u0142a napisa\u0142am, jak umia\u0142am, tren na jej cze\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
TOSIU – twoje imi\u0119 teraz to Cisza, Twoich wierszy, piosenek i \u017cart\u00f3w . nikt z nas \u017cywych ju\u017c nie us\u0142yszy. Z nad ciemnej rzeki wiatr przyleci i mglistych wspomnie\u0144 wo\u0144 przyniesie I namaluje przesz\u0142e lata jak by\u0142y\u015bmy razem tu w naszym \u015bwiecie. Ty \u0142\u0105czysz teraz nasz\u0105 Ziemi\u0119 z niebiesk\u0105 chmur\u0105 i ob\u0142okiem, W zadumie gwiazdy patrz\u0105 na nas Twoim figlarnym, ciep\u0142ym wzrokiem. Nie jeste\u015b duchem lecz wspomnieniem co ci\u0119\u017ckie \u0142zy cz\u0142owiecze \u0142\u0105czy a mam ich tyle w noc bezsenn\u0105, \u017ce moje \u017cycie w nich si\u0119 s\u0105czy. \u017be chyba \u015bwiat nimi obdziel\u0119. I nie ma ci\u0119 i jeste\u015b ze mn\u0105, zostajesz na tych chwil nie wiele, potem ci\u0119 szukam na daremno. Mia\u0142y\u015bmy tyle wsp\u00f3lnych plan\u00f3w – o bajkach, wierszach i modlitwach, Ja smutne bra\u0142am, ty weso\u0142e…a\u017c nagle do mnie ju\u017c nie wysz\u0142a\u015b. Tosiu kochana, co mam wyzna\u0107? \u017be \u017ale, \u017ce bardzo \u017ale bez ciebie, \u017be tu po tobie tylko cisza, bo twoje plany s\u0105 ju\u017c w niebie. <\/p>\n\n\n\n
Ten tren napisa\u0142am 19 listopada 2008 roku. By\u0142am w\u00f3wczas na Pobycie Dziennym naszego DPSu i mia\u0142am wyj\u0105tkowe chody u by\u0142ej pani dyrektor, kt\u00f3ra pozwalaj\u0105c mi na wiele liczy\u0142a, \u017ce w zamian dostanie moje komunalne mieszkanie i kupi je sobie za 20% warto\u015bci. Dlatego w\u0142a\u015bnie dobrze wiem kogo gn\u0119biono bez skrupu\u0142\u00f3w. Po latach zwr\u00f3ci\u0142am uwag\u0119, \u017ce gn\u0119biono ludzi kt\u00f3rzy w Samorz\u0105dzie Mieszka\u0144c\u00f3w pe\u0142nili funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cych. Gn\u0119biono ich \u017ceby nigdy nie o\u015bmielili si\u0119 powiedzie\u0107 g\u0142o\u015bno co widzieli pe\u0142ni\u0105c te funkcje. Pierwsz\u0105 znan\u0105 mi gn\u0119biono i by\u0142\u0105 przewodnicz\u0105c\u0105 by\u0142a w\u0142a\u015bnie Tosia. Po niej, takich samych zaszczyt\u00f3w funkcyjnych i gn\u0119bienia dozna\u0142a Janeczka – farmaceutka. Gn\u0119biono j\u0105 do \u015bmierci. Po niej przewodnicz\u0105cym zosta\u0142 Anto\u015b, kt\u00f3ry jest gn\u0119biony do dzi\u015b. Po Antosiu by\u0142a Irena, kt\u00f3r\u0105 ch\u00f3rzystki gn\u0119bi\u0142y od rana do wieczora. Ostatni\u0105 przewodnicz\u0105c\u0105 samozwa\u0144cem by\u0142a pani NIKT, jedyna nie gn\u0119biona poniewa\u017c od tego typu dzia\u0142a\u0144 to ona by\u0142a specjalistk\u0105. Sama wepcha\u0142a si\u0119 na ten zaszczytny sto\u0142ek i sama z niego zrezygnowa\u0142a. Jako przewodnicz\u0105ca mia\u0142a super moc w gn\u0119bieniu mnie. Dyrekcja mog\u0142a \u015bmia\u0142o powiedzie\u0107, \u017ce wszystkie zarzuty wzgl\u0119dem mojej osoby s\u0105 potwierdzone przez Samorz\u0105d. Taki zdegenerowany Samorz\u0105d, kt\u00f3ry zamiast stawa\u0107 w obronie mieszka\u0144ca, niszczy\u0142 go dla swojej przyjemno\u015bci. Patrz\u0105c dzisiaj na pani\u0105 NIKT mam satysfakcj\u0119, \u017ce nie tylko nie zata\u0144czy na moim grobie, jak obiecywa\u0142a, ale na swoich niby n\u00f3\u017ckach nie dotelepie si\u0119 samodzielnie nigdzie.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nie zdawa\u0142am sobie sprawy, \u017ce to zaleganie kamienia na sercu jest faktycznie odczuwalne. My\u015bla\u0142am, \u017ce to tylko tak si\u0119 m\u00f3wi ,a ja naprawd\u0119 czu\u0142am ci\u0119\u017car kamienia. Jak\u0105 nieprawdopodobn\u0105 ulg\u0119 odczuwa si\u0119 jak ten\u017ce kamie\u0144 spada z serca, cz\u0142owiek staje si\u0119 lekki i oddycha lekko i pe\u0142n\u0105 piersi\u0105. Oczywi\u015bcie ten spadaj\u0105cy kamie\u0144 to pomy\u015blne zako\u0144czenie sprawy … <\/p>\n