Jak tylko napisz\u0119 w swoim pami\u0119tniku, o tych co odeszli, albo szykuj\u0105 si\u0119 do tej drogi, od razu dostaj\u0119 wpis w komentarzach z my\u015bl\u0105 Roberta Cody – ” Miej odwag\u0119 \u017cy\u0107, umrze\u0107 ka\u017cdy potrafi”. Czy\u017cby z mojego pami\u0119tnika nie wynika\u0142o, \u017ce mam t\u0119 odwag\u0119? Nie tylko mam odwag\u0119 \u017cy\u0107 ale mam odwag\u0119 upomnie\u0107 si\u0119 o \u017cycie innych. Kochani, moje ca\u0142e \u017cycie zosta\u0142o po za murami DPSu. A teraz, kiedy od roku nie wychodz\u0119 po za te mury, to ka\u017cda wiadomo\u015b\u0107 o znajomych z ” tamtego \u017cycia „, mnie wzrusza i nadchodz\u0105 wspomnienia. Kocham te wspomnienia i dlatego z przyjemno\u015bci\u0105 o nich pisz\u0119 bez wzgl\u0119du na to jakie one s\u0105. Dosta\u0142am r\u00f3wnie\u017c wpis o tre\u015bci : Nigdy nie zapomnij najpi\u0119kniejszych dni swojego \u017cycia. Wracaj do nich ilekro\u0107 w twoim \u017cyciu zaczyna si\u0119 wali\u0107 „. Kochani, to jest wr\u0119cz motto mojego \u017cycia. Szkoda, \u017ce dopiero na staro\u015b\u0107. M\u0142odo\u015b\u0107 rozpacza nad najmniejszym niepowodzeniem a staro\u015b\u0107 upi\u0119ksza wszystko co by\u0142o i bez wzgl\u0119du na to jakie ono by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
W poprzedniej cz\u0119\u015bci pisa\u0142am o p. Halince i o tym, \u017ce wprowadzi\u0142a si\u0119 do nas jako lokator wt\u00f3rny; a teraz chcia\u0142am wspomnie\u0107 poprzednich lokator\u00f3w mieszkania p. Halinki. Jak to obiecuj\u0105co wkraczali w \u017cycie a jak smutno ono si\u0119 sko\u0144czy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Wyprowadzaj\u0105c si\u0119 z naszego bloku nie wyprowadzili si\u0119 daleko, tylko do bloku o bok, tak\u017ce spotykali\u015bmy si\u0119 na spacerach ze swoimi pieskami, codziennie. Wszyscy posiadacze czworonog\u00f3w z naszej dzielnicy, znali si\u0119 i rozpoznawali z daleka pieska a p\u00f3\u017aniej w\u0142a\u015bciciela. Jak mnie pytano z nazwiska o kogo\u015b to nic nie mog\u0142am powiedzie\u0107, zadawa\u0142am pytanie pomocnicze – czy ten kto\u015b ma psa, je\u015bli tak to jak ten psiak si\u0119 wabi albo chocia\u017c jak wygl\u0105da i w\u00f3wczas mog\u0142am powiedzie\u0107 co i jak. Je\u015bli ten kto\u015b psa nie mia\u0142 to i tematu nie by\u0142o. My\u015bmy siebie okre\u015blali imieniem swoich piesk\u00f3w, np. ja by\u0142am Smykowa, bo m\u00f3j pupil wabi\u0142 si\u0119 Smyk.<\/p>\n\n\n\n
Pa\u0144stwo P… byli, tak jak i reszta mieszka\u0144c\u00f3w, pierwszymi lokatorami naszego bloku. Wprowadzaj\u0105c si\u0119 do mieszkania dwupokojowego wiedzieli, \u017ce to nie na sta\u0142e tylko na chwil\u0119. ( Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ta chwila trwa\u0142a prawie 20 lat ). To byli ludzie zas\u0142uguj\u0105cy na pi\u0119kne du\u017ce mieszkanie. Dwoje architekt\u00f3w stworzy\u0142o nie jedn\u0105 dzielnic\u0119 w naszym mie\u015bcie, ale widocznie chcieli mieszka\u0107 w tej a nie w innej. Zanim wybudowano blok, w kt\u00f3rym wreszcie by\u0142o pi\u0119kne, czteropokojowe mieszkanie specjalnie dla nich, to ich dzieci doros\u0142y i posz\u0142y w \u015bwiat. Pan P… pomieszka\u0142 w tym mieszkaniu tylko dwa lata; dosta\u0142 zawa\u0142u i zmar\u0142. Tak wi\u0119c w tym wymarzonym mieszkaniu zosta\u0142a ju\u017c tylko pani P… z pieskiem. Dzieci by\u0142y tak zaj\u0119te swoim \u017cyciem, \u017ce nie znalaz\u0142y chwili \u017ceby odwiedzi\u0107 matk\u0119. A matka w tej t\u0119sknocie i bolesnej samotno\u015bci, zanika\u0142a, Podobno te wszystkie choroby z zanikaniem pami\u0119ci to ucieczka psychiki od tego co jest. Jej jedynym towarzyszem by\u0142 zawsze tylko pies, jeden potem drugi… a\u017c nagle choroba posun\u0119\u0142a si\u0119 tak daleko, \u017ce ju\u017c opieka s\u0105siad\u00f3w i opiekun\u00f3w z Opieki Spo\u0142ecznej, nie wystarcza\u0142a. Powiadomiono dzieci o konieczno\u015bci zaj\u0119cia si\u0119 matk\u0105. Syn nawet nie przyjecha\u0142. C\u00f3rka wpad\u0142a do matki na dwa dni. Wszystko za\u0142atwi\u0142a b\u0142yskawicznie – nie mia\u0142a czasu – sprzeda\u0142a mieszkanie, psa odda\u0142a do schroniska a matk\u0119 do Domu Opieki i to jak najdalej od miasta w kt\u00f3rym, razem z m\u0119\u017cem, by\u0142a Honorowym Obywatelem. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jak tylko napisz\u0119 w swoim pami\u0119tniku, o tych co odeszli, albo szykuj\u0105 si\u0119 do tej drogi, od razu dostaj\u0119 wpis w komentarzach z my\u015bl\u0105 Roberta Cody – ” Miej odwag\u0119 \u017cy\u0107, umrze\u0107 ka\u017cdy potrafi”. Czy\u017cby z mojego pami\u0119tnika nie wynika\u0142o, \u017ce mam t\u0119 odwag\u0119? Nie tylko mam odwag\u0119 \u017cy\u0107 ale mam odwag\u0119 upomnie\u0107 si\u0119 o … <\/p>\n