Kwiecie\u0144 plecie\u0144 wybieli\u0142 ca\u0142\u0105 ziemi\u0119 w ok\u00f3\u0142 naszego Domu. Przykry\u0142 bia\u0142\u0105 pierzynk\u0105 nasze ogr\u00f3dki. Wszystkie s\u0105 jednakowe i te ukwiecone i te za\u015bmiecone. To jednak dopiero 6 kwietnia. Jak zwykle raniutko, zarzuci\u0142am na siebie peleryn\u0119 i id\u0105c na codzienn\u0105 gimnastyk\u0119 zobaczy\u0142am swoje odbicie w oszklonych drzwiach. No istna ruska Katiusza, jestem nieprawdopodobnie gruba. Na pewno ju\u017c wa\u017c\u0119 ze 100 kg. czy ten cholerny COVID nie sko\u0144czy si\u0119 nigdy. Czy ja ci\u0105gle b\u0119d\u0119 tylko je\u015b\u0107 i le\u017ce\u0107. Na pewno z ka\u017cdym dniem przybywa mnie coraz wi\u0119cej. Po \u015bniadanku zajrza\u0142am do swojego sztambucha, co\u015b przecie\u017c robi\u0107 trzeba, i znalaz\u0142am wierszyk o kwietniu. Wierszyk opatrzony dat\u0105 2003r. To ju\u017c 18 lat temu, jak przysz\u0142a do mnie moja kole\u017canka ze swoj\u0105 wnuczk\u0105, w\u00f3wczas 8 letni\u0105 drugoklasistk\u0105., wyj\u0105tkowo zdoln\u0105 dziewczynk\u0105, jeszcze zanim posz\u0142a do szko\u0142y ju\u017c umia\u0142a pisa\u0107 i czyta\u0107. Ta o\u015bmiolatka by\u0142a dla mnie jak gdyby kole\u017cank\u0105 po fachu – ja pisa\u0142am wiersze do szuflady a ona bajki. Bardzo lubi\u0142am rozmowy z ni\u0105, czyli z Ma\u0142gosi\u0105, jednak rozpoczynaj\u0105c rozmow\u0119, zawsze musia\u0142am najpierw spyta\u0107 jak dzisiaj moja rozm\u00f3wczyni, ma na imi\u0119. Ona od zawsze, budz\u0105c si\u0119 wiedzia\u0142a, \u017ce dzisiaj b\u0119dzie mia\u0142a na imi\u0119 Jola albo Haneczka i w\u0142a\u015bnie bajka kt\u00f3r\u0105 zamierza\u0142a dzisiaj napisa\u0107 by\u0142a o dziewczynce o tym imieniu. Je\u015bli budzi\u0142a si\u0119 jako Ma\u0142gosia to znaczy\u0142o, \u017ce dzisiaj pisania bajek nie b\u0119dzie. Osobie postronnej to taka sytuacja jest zabawna ale jej rodzinie wcale nie by\u0142o do \u015bmiechu. N.p. babcia mog\u0142a p\u00f3\u0142 dnia wo\u0142a\u0107 Ma\u0142gosi\u0119 a ona nie reagowa\u0142a. Dopiero po jakim\u015b czasie babcia zorientowa\u0142a si\u0119 o co chodzi. Zanim do tego dosz\u0142o uznawa\u0142a, \u017ce jej ukochana i jedyna wnuczka jest po prostu nie grzeczna. Kt\u00f3rego\u015b dnia babcia Ma\u0142gosi, ca\u0142a w nerwach, wpad\u0142a do jej pokoju i w ostrych s\u0142owach wygarn\u0119\u0142a co my\u015bli o takim zachowaniu wnuczki i \u017ce odezwanie si\u0119 w jakikolwiek spos\u00f3b chyba nie by\u0142oby takie trudne. Ty mnie doprowadzasz czasem do sza\u0142u tym swoim zachowaniem. A Ma\u0142gosia, ze stoickim spokojem, odpowiedzia\u0142a – Babciu, ty wo\u0142a\u0142a\u015b Ma\u0142gosi\u0119 a ja dzisiaj mam na imi\u0119 Jagna. I teraz mam do ciebie tak w\u0142a\u015bnie si\u0119 zwraca\u0107 zawsze – spyta\u0142a babcia. A Ma\u0142gosia na to – nie, na pewno nie zawsze, ale jak d\u0142ugo to nie wiem, mo\u017ce dzie\u0144, a mo\u017ce dwa, a mo\u017ce jeszcze d\u0142u\u017cej. Po prostu rano mnie spytaj jak mam na imi\u0119, mo\u017ce w\u0142a\u015bnie b\u0119d\u0119 Ma\u0142gosi\u0105. Swoich bajek Ma\u0142gosia nie pokaza\u0142a nigdy i nikomu a do mnie przysz\u0142a z pro\u015bb\u0105. Ot\u00f3\u017c, pani nauczycielka poprosi\u0142a dzieci \u017ceby przygotowa\u0142y co\u015b o miesi\u0105cu kwietniu. Jakie\u015b przepowiednie, przys\u0142owia, mo\u017ce jakie\u015b wierszyki. Teraz to panna Ma\u0142gorzata usiad\u0142aby do komputera i gotowe, a w\u00f3wczas trzeba by\u0142o kombinowa\u0107 . I Ma\u0142gosia wykombinowa\u0142a, \u017ce jej przyszywana babcia napisze wierszyk o kwietniu, w\u00f3wczas jej praca b\u0119dzie zupe\u0142nie wyj\u0105tkowa. No i napisa\u0142am wierszyk dla o\u015bmiolatki.<\/p>\n\n\n\n
Kwiecie\u0144 – Plecie\u0144 2003<\/p>\n\n\n\n
Co\u015b, b\u0142ysn\u0119\u0142o s\u0142oneczkiem, zapachnia\u0142o kwiatkiem, za\u0107wierka\u0142o wr\u00f3belkiem, przelecia\u0142o wiatrem. Co\u015b deszczykiem skropi\u0142o, kolorami n\u0119ci\u0142o – co to by\u0142o? Co to by\u0142o? Naraz \u015bniegiem zawia\u0142o, ch\u0142odem przenikn\u0119\u0142o i zgin\u0119\u0142o. Nie, nie zgin\u0119\u0142o, ostro trzyma – to zima? Nie, to plecie\u0144, czwarty miesi\u0105c roku, kt\u00f3ry nie wie kim jest i tak miesza po trochu. Troch\u0119 zim\u0105 postraszy, troch\u0119 wiosn\u0105 przygrzeje i z nas wszystkich po prostu si\u0119 \u015bmieje<\/p>\n\n\n\n
.Niestety nie umiem, komputerowo, napisa\u0107 wiersza z w\u0142a\u015bciw\u0105 jemu szat\u0105 graficzn\u0105, \u017ceby ten wierszyk mia\u0142 kszta\u0142t wiersza; dlatego on wygl\u0105da tak jak wygl\u0105da. Jednak miesi\u0105c kwiecie\u0144 co roku jest podobny do siebie. Dzisiaj – 8 kwietnia, obudzi\u0142am si\u0119 p\u00f3\u017aniej ni\u017c zwykle, o godz. 5,45 i \u017ceby wyj\u015b\u0107 na gimnastyk\u0119 o sta\u0142ej porze musia\u0142am si\u0119 spr\u0119\u017cy\u0107. Wyjrza\u0142am przez okno a tam cud zimy. By\u0142o nieprawdopodobnie pi\u0119knie. \u015anieg pada\u0142 wielkimi p\u0142atkami a doko\u0142a by\u0142o bielusie\u0144ko. Jakim cudem \u015bnieg si\u0119 utrzymywa\u0142 to nie wiem, wed\u0142ug mnie by\u0142o ciep\u0142o – powy\u017cej zera. Zachwycona tymi ostatnimi podrygami zimy \u0107wiczy\u0142am i spacerowa\u0142am z ogromn\u0105 przyjemno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kwiecie\u0144 plecie\u0144 wybieli\u0142 ca\u0142\u0105 ziemi\u0119 w ok\u00f3\u0142 naszego Domu. Przykry\u0142 bia\u0142\u0105 pierzynk\u0105 nasze ogr\u00f3dki. Wszystkie s\u0105 jednakowe i te ukwiecone i te za\u015bmiecone. To jednak dopiero 6 kwietnia. Jak zwykle raniutko, zarzuci\u0142am na siebie peleryn\u0119 i id\u0105c na codzienn\u0105 gimnastyk\u0119 zobaczy\u0142am swoje odbicie w oszklonych drzwiach. No istna ruska Katiusza, jestem nieprawdopodobnie gruba. Na pewno … <\/p>\n