Nawet si\u0119 nie obejrza\u0142am jak min\u0119\u0142o dwa tygodnie od ostatniego wpisu. Czas ucieka jak szalony. M\u00f3j dzie\u0144 jest bardzo kr\u00f3tki, chocia\u017c wstaj\u0119 o godzinie pi\u0105tej rano. Co\u015b tam zrobi\u0119 i ju\u017c kilku godzin nie ma, a jak zrobi\u0119 jeszcze co\u015b to i dzie\u0144 si\u0119 sko\u0144czy\u0142. Jak usiad\u0142am na pod\u0142odze to potrzebowa\u0142am 2 godzin \u017ceby si\u0119 podnie\u015b\u0107 i to nie sama. Od jutra b\u0119d\u0119 za\u0142atwia\u0142a kabelek do szafki z alarmem; alarm niby jest ale jak siedzisz na pod\u0142odze to go nie si\u0119gniesz, tak\u017ce musz\u0119 mie\u0107 odpowiednie po\u0142\u0105czenie w odpowiednim miejscu, \u0142atwym do si\u0119gni\u0119cia. I ta w\u0142a\u015bnie niedorajda, czyli ja, by\u0142a w sobot\u0119 w ” wielkim \u015bwiecie”. Nigdy bym nie pomy\u015bla\u0142a, \u017ce wyj\u015bcie do ekskluzywnej restauracji i spotkanie si\u0119 z dalsz\u0105 rodzin\u0105, nazw\u0119 ” wielkim \u015bwiatem”. Przyzna\u0107 jednak musz\u0119, \u017ce w takiej restauracji to jeszcze nie by\u0142am. Restauracja na pla\u017cy naszego pi\u0119knego jeziora. Wychodz\u0105c na papieroska mo\u017cesz po\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119 na le\u017caczku i patrze\u0107 jak na wodzie bujaj\u0105 si\u0119 zacumowane na nabrze\u017cu jachty. Budynek pi\u0119trowy, ca\u0142y oszklony, \u0142\u0105cznie z windami. Ca\u0142y parter wygl\u0105da\u0142 jak jedna wielka sala, a to jest kilka sal tylko tyle, \u017ce za szybami. Ka\u017cda sala ma sw\u00f3j bufet i swoj\u0105 obs\u0142ug\u0119, do ca\u0142kowitej dyspozycji go\u015bci. Ze wszystkich stron widok na jezioro. Wygl\u0105da\u0142o to tak jakby ta restauracja by\u0142a na wyspie. Obs\u0142uga nie wyobra\u017calnie grzeczna, pomocna, \u017cyczliwa. Zechcia\u0142am by\u0107 oprowadzona po budynku, to by\u0142am, zechcia\u0142am pochodzi\u0107 po molo – to razem z obs\u0142ug\u0105. No i wreszcie kto\u015b pokona\u0142 w smakach nasz\u0105 kuchni\u0119. Jedzonko – palce liza\u0107. No a go\u015bcie, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych by\u0142am, to dopiero wielki \u015bwiat: lekarze, dziennikarze, w\u0142a\u015bciciele firm, prawnicy i to tacy z g\u00f3rnej p\u00f3\u0142ki, kt\u00f3rych cz\u0119sto ogl\u0105dam w telewizji i kt\u00f3rzy do swojej babci ( bo to by\u0142o jej \u015bwi\u0119to ) przylecieli samolotami. Ta babcia to moja najstarsza siostra, kt\u00f3ra 25 wrze\u015bnia obchodzi\u0142a 90 urodziny. I to z tej okazji by\u0142 zorganizowany zjazd rodzinny. Rodziny z jej linii, i tylko z jej, by\u0142o ponad 30 os\u00f3b. Osobi\u015bcie zna\u0142am 16 os\u00f3b, reszta niestety widziana po raz pierwszy. Bardzo podoba\u0142a mi si\u0119 prezentacja tych os\u00f3b. Najpierw po prostu ka\u017cdy z ka\u017cdym si\u0119 przywita\u0142 ale p\u00f3\u017aniej ka\u017cda rodzina wstawa\u0142a i m\u00f3wi\u0142a z kt\u00f3rego syna to odnoga. Ta prezentacja by\u0142a specjalnie dla dw\u00f3ch si\u00f3str ich babci. Moja siostra ma trzech syn\u00f3w, ci synowie maj\u0105 doros\u0142e dzieci, kt\u00f3re maj\u0105 ju\u017c swoje rodziny i dzieci. W naszym domu rodzinnym, nasi rodzice mieli nas pi\u0119cioro, ( zosta\u0142a tylko tr\u00f3jka ) tak\u017ce jakby\u015bmy zechcieli spotka\u0107 si\u0119 z ca\u0142\u0105 rodzin\u0105 to sala musia\u0142a by by\u0107 ogromna i organizacyjnie r\u00f3wnie\u017c trudne by to by\u0142o do opanowania. Spotkanie trwa\u0142o w pe\u0142ni jak ja zechcia\u0142am do domu. Zupe\u0142nie zapomnia\u0142am, \u017ce czerwone wino to ja pij\u0119 na sen i tym razem, po obiedzie siostrzeniec zaproponowa\u0142 mi czerwone wino – ciociu winko prima sort; no i ciocia Danusia wypi\u0142a do\u015b\u0107 obfit\u0105 lampk\u0119 tego wina, skutek wiadomy, prosi\u0142am \u017ceby mnie jak najszybciej odwie\u017ali do domu bo oczy same mi si\u0119 zamyka\u0142y. Nie by\u0142am w stanie utrzyma\u0107 powiek. W domu ju\u017c o godzinie 19 by\u0142am w \u0142\u00f3\u017cku i spa\u0142am, jak zwykle do godziny 5 rano.
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nawet si\u0119 nie obejrza\u0142am jak min\u0119\u0142o dwa tygodnie od ostatniego wpisu. Czas ucieka jak szalony. M\u00f3j dzie\u0144 jest bardzo kr\u00f3tki, chocia\u017c wstaj\u0119 o godzinie pi\u0105tej rano. Co\u015b tam zrobi\u0119 i ju\u017c kilku godzin nie ma, a jak zrobi\u0119 jeszcze co\u015b to i dzie\u0144 si\u0119 sko\u0144czy\u0142. Jak usiad\u0142am na pod\u0142odze to potrzebowa\u0142am 2 godzin \u017ceby si\u0119 … <\/p>\n