To spotkanie wywo\u0142a\u0142o we mnie du\u017co wspomnie\u0144 ale \u015bci\u015ble zwi\u0105zanych z moim psem – Niuniusiem – tak zosta\u0142 nazwany przez mieszka\u0144c\u00f3w naszego Domu i tak ju\u017c zosta\u0142o. Ten m\u00f3j Niuniu\u015b to by\u0142 hrabia – d\u017centelmen. Mimo, \u017ce by\u0142 kundlem, prezentowa\u0142 si\u0119 po wielkopa\u0144sku. By\u0142 bardzo dziwnie umaszczony – jak sta\u0142 na \u0142apkach ze spuszczonym ogonem to by\u0142 czarny i mia\u0142 lekko podpalane boczki. Jak le\u017ca\u0142 na plecach by\u0142 bielutki jak mleko. Zwykle biegn\u0105c k\u0142ad\u0142 na grzbiecie sw\u00f3j pi\u0119kny puszysty ogon, kt\u00f3ry odwr\u00f3cony by\u0142 bia\u0142y. \u00d3w Niuniu\u015b, nauczy\u0142 mnie, \u017ce nie musz\u0119 go szuka\u0107 jak on si\u0119 gdzie\u015b oddali, bo zawsze w to miejsce wr\u00f3ci. Poznawa\u0142 mnie ze swoimi znajomymi i z gatunku – cz\u0142owiek i z gatunku pies. Z lud\u017ami poznawa\u0142 bezustannie biegaj\u0105c od danej osoby do mnie, a\u017c ze zdziwieniem zbli\u017cyli\u015bmy si\u0119 i poznali. Bardzo si\u0119 w\u00f3wczas cieszy\u0142 jak bliskie mu osoby poznawa\u0142y si\u0119. Pieski, z kt\u00f3rymi mnie poznawa\u0142, to zwykle by\u0142y suczki, z tak zwanych dobrych dom\u00f3w, bo mieszkaj\u0105ce w domkach jednorodzinnych, Niuniu\u015b wbiega\u0142 na ich posesj\u0119 swoim tajnym wej\u015bciem, poliza\u0142 po pyszczku pann\u0119 a ona w zamian zaprasza\u0142a go do swojej miski. Wybiegaj\u0105c od panny, zamaszy\u015bcie oblizywa\u0142 si\u0119 \u017cebym wiedzia\u0142a, \u017ce pies jest najedzony. Odwraca\u0142 si\u0119 do swojej niuni co\u015b tam zaszczeka\u0142 i ca\u0142y szcz\u0119\u015bliwy szed\u0142 ze mn\u0105 dalej. Niuniu\u015b bardzo lubi\u0142 dawa\u0107 mi prezenty. Z ka\u017cdego d\u0142u\u017cszego spaceru wraca\u0142am z prezentem. Zawsze co\u015b znalaz\u0142 : apaszk\u0119, torebk\u0119, portmonetk\u0119, r\u0119kawiczk\u0119 czy np. buta. Wprawdzie jednego ale jednak. I w\u0142a\u015bnie przez takiego buta pozna\u0142am ow\u0105 znajom\u0105 nieznajom\u0105. Na ko\u0144cu ul. Fa\u0142ata, pod lasem, oczywi\u015bcie w domku jednorodzinnym, mieszka\u0142a pi\u0119kna suczka w kt\u00f3rej sympatyzowa\u0142 Niuniu\u015b i to z wzajemno\u015bci\u0105. Jak przechodzili\u015bmy ko\u0142o jej posesji to wo\u0142a\u0142a go z daleka. Niuniu\u015b wpada\u0142 do niej i pieszczotom nie by\u0142o ko\u0144ca. Niestety, Niuniu\u015b nie by\u0142 mile widziany przez w\u0142a\u015bcicieli owej panny, to\u017c to mezalians – kundel i pi\u0119kna Collie. Chocia\u017c kundel by\u0142 r\u00f3wnie pi\u0119kny, ale niestety kundel. Kiedy\u015b, jak para baraszkowa\u0142a sobie w k\u0105ciku za domem, pani domu wr\u00f3ci\u0142a w\u0142a\u015bnie z zakup\u00f3w. D\u0142ugo chwali\u0142a si\u0119 m\u0119\u017cowi co kupi\u0142a, a\u017c wreszcie zobaczy\u0142a par\u0119 psich kochank\u00f3w, ze z\u0142o\u015bci\u0105 zacz\u0119\u0142a przegania\u0107 absztyfikanta. Niuniu\u015b uciekaj\u0105c podbieg\u0142 do wy\u0142o\u017conych na podmur\u00f3wce zakup\u00f3w i zabra\u0142 jej co\u015b co uwa\u017ca\u0142 za najw\u0142a\u015bciwszy prezent dla mnie – ot\u00f3\u017c, wprawdzie jednego ale pi\u0119knego nowego buta. Podejrzewam, \u017ce by\u0142o to na z\u0142o\u015b\u0107 owej pani – ty mi mo\u017cesz to ja tobie te\u017c. Ja tego zaj\u015bcia nie widzia\u0142am. Nie wiedzia\u0142am sk\u0105d m\u00f3j pies wytrzasn\u0105\u0142 dla mnie taki prezent. Niuniu\u015b bardzo si\u0119 cieszy\u0142, \u017ce m\u00f3g\u0142 mi go da\u0107. Widzia\u0142am z daleka jak trudno mu by\u0142o trzyma\u0107 w pysku buta i \u015bmia\u0107 si\u0119 od ucha do ucha. ( Niuniu\u015b by\u0142 zawsze u\u015bmiechni\u0119ty, na to zwracali uwag\u0119 wszyscy kt\u00f3rzy go poznawali). Wyg\u0142aska\u0142am swojego darczy\u0144c\u0119 i po\u0142o\u017cy\u0142am tego buta pod krzaczkiem na skraju lasu. Za kilka dni, ( by\u0142am w mie\u015bcie ze swoim Niuniusiem ), podesz\u0142a do mnie nieznajoma pani pytaj\u0105c – czy przypadkiem m\u00f3j pies nie przyni\u00f3s\u0142 mi buta, a je\u015bli tak to gdzie on mo\u017ce by\u0107. Owa pani opowiedzia\u0142a mi histori\u0119 z butem. But zosta\u0142 znaleziony i od tej chwili owa nieznajoma sta\u0142a si\u0119 tak\u0105 troch\u0119 znajom\u0105 na dystans. Kiedy\u015b, id\u0105c z Niu\u0144kiem ulic\u0105 Oficersk\u0105 ( oczywi\u015bcie Niuniu\u015b biega\u0142 samopas ) zobaczy\u0142am wystraszon\u0105 pani\u0105, kt\u00f3ra z krzykiem zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do mnie \u017cebym wzi\u0119\u0142a swojego psa na smycz. Dlaczego? spyta\u0142am, m\u00f3j pies jest d\u017centelmenem i nikomu krzywdy nie zrobi. Pani, wystraszona zacz\u0119\u0142a pokazywa\u0107, \u017ce tam chodzi jej pies a on jest bardzo chory, boj\u0119 si\u0119, \u017ce mo\u017ce doj\u015b\u0107 do nieszcz\u0119\u015bcia. Uspokoi\u0142am pani\u0105 i poprosi\u0142am \u017ceby ze spokojem czeka\u0142a a\u017c pieski si\u0119 do siebie zbli\u017c\u0105. Doda\u0142am jeszcze, \u017ce pieski si\u0119 znaj\u0105 i szanuj\u0105. Owa pani ( mama jednego z naszych s\u0142awnych artyst\u00f3w rockowych ) czeka\u0142a na moment spotkania ps\u00f3w, w napi\u0119ciu. Jak to zobaczy\u0142a to oniemia\u0142a – pieski zbli\u017cy\u0142y si\u0119 do siebie, poliza\u0142y po mordkach, przytuli\u0142y na chwil\u0119 boczkami i si\u0119 rozesz\u0142y. Innym razem, wchodz\u0105c do apteki, Niuniusia przywi\u0105za\u0142am na smyczy. Wracam, a m\u00f3j pies bardzo nerwowo daje mi zna\u0107, \u017ce musz\u0119 go odpi\u0105\u0107 i co\u015b zobaczy\u0107, kogo\u015b pozna\u0107. Odpi\u0119\u0142am go wi\u0119c i obserwuj\u0119 – co to takiego wa\u017cnego ma mi do pokazania m\u00f3j pies. A on zacz\u0105\u0142 wprost ta\u0144czy\u0107 w ok\u00f3\u0142 jednego z zaparkowanych tam samochod\u00f3w. Zrozumia\u0142am, \u017ce jest to samoch\u00f3d kogo\u015b bardzo wa\u017cnego dla mojego psa. A zatem poczekamy i zobaczymy. Czekali\u015bmy z 15 minut, a\u017c wreszcie do samochodu podszed\u0142 ksi\u0105dz z naszego DPSu. I ksi\u0105dz i pies bardzo si\u0119 ucieszyli na sw\u00f3j widok. Ksi\u0105dz, z powa\u017cn\u0105 min\u0105 podszed\u0142 do mnie i przedstawi\u0142 Niu\u0144ka jako swojego ministranta. Pisa\u0142am ju\u017c, \u017ce Niuniusia wzi\u0119\u0142am do siebie z naszego DPSu. Zanim Niuniu\u015b trafi\u0142 do DPSu to uciek\u0142 od swojego oprawcy, kt\u00f3ry przez pierwsze 4 lata \u017cycia psa zn\u0119ca\u0142 si\u0119 nad nim. Opowiadali mi o tym s\u0105siedzi tego nastoletniego bandziora. Nie b\u0119d\u0119 o tym pisa\u0142a bo sk\u00f3ra cierpnie na sam\u0105 my\u015bl. Pies bardzo si\u0119 ba\u0142 owego pana. Kiedy\u015b spaceruj\u0105c z psem, patrz\u0119 a m\u00f3j Niuniu\u015b po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 na ziemi, zacz\u0105\u0142 skowycze\u0107 i posiusia\u0142 si\u0119 le\u017c\u0105c. Nie wiedzia\u0142am co to mo\u017ce by\u0107, a\u017c zobaczy\u0142am jego by\u0142ego pana – bandyt\u0119. Pies si\u0119 tak wystraszy\u0142, poniewa\u017c s\u0105dzi\u0142, \u017ce ten pan mo\u017ce i mnie zrobi\u0107 krzywd\u0119 i ze strachu sta\u0142 si\u0119 bezwolny. Poniewa\u017c zna\u0142am \u017cyciorys i Niu\u0144ka i jego by\u0142ego pana, nie czekaj\u0105c na nic chwyci\u0142am le\u017c\u0105c\u0105 opodal wielk\u0105 ga\u0142\u0105\u017a i zacz\u0119\u0142am ok\u0142ada\u0107 tego bandziora wykrzykuj\u0105c za co to wszystko. Ch\u0142opak zwiewa\u0142 co si\u0142 w nogach, a m\u00f3j Niuniu\u015b oczom nie wierzy\u0142, \u017ce ma tak\u0105 pani\u0105 kt\u00f3ra poradzi\u0142a sobie z bandziorem kt\u00f3rego wszyscy si\u0119 bali. Podszed\u0142 do mnie, patrz\u0105c z zachwytem i podziwem zacz\u0105\u0142 liza\u0107 mi r\u0119ce. Zrozumia\u0142, \u017ce razem to my zdob\u0119dziemy \u015bwiat i nic i nikt nie stanie nam na przeszkodzie. Min\u0119\u0142o kilka lat, sz\u0142am jak zwykle ulic\u0105 Fa\u0142ata wracaj\u0105c ze spaceru ze swoim Niuniusiem ( id\u0105c ulic\u0105 Fa\u0142ata ko\u0144czy\u0142am spacer, a id\u0105c ulic\u0105 Oficersk\u0105 zaczyna\u0142am), a\u017c tu nagle wybiega z domu by\u0142y oprawca mojego psa. Podbiega do mnie, obejmuje i ca\u0142uje w policzki. To ju\u017c nie ch\u0142opiec tylko m\u0119\u017cczyzna. Pytam go – ch\u0142opie nie pomyli\u0142e\u015b mnie z kim\u015b? Nie boisz si\u0119, \u017ce ci sprawi\u0119 \u0142omot? Nie, nie pomyli\u0142em i bardzo przepraszam, ale jak zobaczy\u0142em pani\u0105 to tak si\u0119 ucieszy\u0142em, \u017ce musia\u0142em pani\u0105 wy\u015bciska\u0107. Jest pani pierwsz\u0105 znajom\u0105 mi osob\u0105 kt\u00f3r\u0105 spotka\u0142em po wyj\u015bciu z wi\u0119zienia. Trzy lata za kratkami to nie \u017carty. Od tej pory spotykali\u015bmy si\u0119 w zgodzie. A jak zobaczy\u0142, \u017ce zaprzyja\u017aniona z nim mena\u017ceria jest w stosunku do mnie bardzo grzeczna to by\u0142 dumny, \u017ce mnie zna i by\u0142 r\u00f3wnie bardzo grzeczny. A ta mena\u017ceria to dzieciaki z ulicy Radiowej – dzi\u015b ju\u017c tatusiowie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
To spotkanie wywo\u0142a\u0142o we mnie du\u017co wspomnie\u0144 ale \u015bci\u015ble zwi\u0105zanych z moim psem – Niuniusiem – tak zosta\u0142 nazwany przez mieszka\u0144c\u00f3w naszego Domu i tak ju\u017c zosta\u0142o. Ten m\u00f3j Niuniu\u015b to by\u0142 hrabia – d\u017centelmen. Mimo, \u017ce by\u0142 kundlem, prezentowa\u0142 si\u0119 po wielkopa\u0144sku. By\u0142 bardzo dziwnie umaszczony – jak sta\u0142 na \u0142apkach ze spuszczonym ogonem … <\/p>\n