M\u00f3j prima aprilis rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 o godzinie 1. 30 w nocy. Smacznie sobie spa\u0142am jak us\u0142ysza\u0142am w pokoju wo\u0142anie – pani Danusiu, pani Danusiu. Nie wiedzia\u0142am o co chodzi. Le\u017ca\u0142am odwr\u00f3cona do \u015bciany, zanim si\u0119 starocie przewr\u00f3ci\u0142o na drugi bok, zanim wygrzeba\u0142o si\u0119 spod ko\u0142dry to i troch\u0119 si\u0119 rozbudzi\u0142o. Co robi Rysiu w moim pokoju w \u015brodku nocy? Jak on wszed\u0142 ? Wiem, zamek w drzwiach szwankuje, ale \u017ceby a\u017c tak. Cz\u0142owiek my\u015bli, \u017ce si\u0119 zamkn\u0105\u0142 a tu go\u015b\u0107. A go\u015b\u0107 swoje: pani Danusiu zadzwoni pani po piel\u0119gniark\u0119. A ty sam nie mo\u017cesz – spyta\u0142am. Widzi pani, \u017ce mam krwotok z nosa. Nie chcia\u0142am ci\u0105gn\u0105\u0107 tematu bo obsztorcowa\u0142abym Rysia a to nie wr\u00f3\u017cy\u0142oby dobrego pocz\u0105tku s\u0105siedztwa. Wi\u0119c starocie zaczyna rozruch. Trzeba wsta\u0107 i znale\u017a\u0107 telefon. Zawsze na noc zostawiam go w \u0142adowarce, ale gdzie ona jest. Trzeba troch\u0119 pomy\u015ble\u0107. Przecie\u017c to m\u00f3j trzeci pok\u00f3j w ci\u0105gu dw\u00f3ch miesi\u0119cy jeszcze nie opanowany tak na chibi\u0142 trafi\u0142. Aha, ju\u017c wiem, wstaj\u0119 – o cholera nie mog\u0119 si\u0119 ruszy\u0107, z\u0142apa\u0142 mnie skurcz i to w obu \u0142ydkach. Przesz\u0142o. Mam telefon. Szukam do kogo mam zadzwoni\u0107 – pod – p – jak piel\u0119gniarki nie ma, gdzie mog\u0142am wpisa\u0107. To nie pora na my\u015blenie. A swoj\u0105 drog\u0105, Rysiu za nos si\u0119 trzyma\u0142 jedn\u0105 r\u0119k\u0105 a drug\u0105 m\u00f3g\u0142 u\u017cy\u0107 przycisku alarmowego. Dlaczego tego nie zrobi\u0142? A, przecie\u017c to m\u0119\u017cczyzna, jak skaleczy si\u0119 w palec to trzeba wzywa\u0107 pogotowie a kilka os\u00f3b musi skaka\u0107 nad nim. Pal go licho, id\u0119 osobi\u015bcie do piel\u0119gniarek. A to jazda dwiema windami. Jako\u015b si\u0119 ogarn\u0119\u0142am, za chodzik i id\u0119. Przy windzie s\u0142ysz\u0119 – pani Danusiu ju\u017c nie trzeba, zadzwoni\u0142em sam. Pozw\u00f3lcie, \u017ce przemilcz\u0119. . . Ka\u017cdy ktokolwiek mnie zna troch\u0119 d\u0142u\u017cej ni\u017c od dzi\u015b, s\u0105dzi, \u017ce ci\u0105gle jestem taka hop do przodu. Poprosz\u0105 o co\u015b, nawet nie zauwa\u017c\u0105 kiedy a to ju\u017c za\u0142atwione. Absolutnie wszyscy tak mnie mnie traktuj\u0105. Nikt nie widzi we mnie niedo\u0142\u0119gi i nikt nie wierzy, \u017ce mo\u017ce by\u0107 co\u015b nie tak. Chodzik to jest moje widzi misi\u0119, a nie moja podpora \u017cyciowa. Dlatego nigdzie nie chodz\u0119. Po kilku takich przyk\u0142adach jak tej nocy mo\u017ce wreszcie zobacz\u0105 we mnie staruszk\u0119. Bo ni\u0105 jestem. Jak id\u0119 trzymaj\u0105c si\u0119 chodzika i to korytarzem, to jestem jak dobrze naci\u0105gni\u0119ta struna, wszystko gra; ale tylko puszcz\u0119 si\u0119 chodzika to staj\u0119 si\u0119 rozchwianym drzewem z uszkodzonymi korzeniami. Oczywi\u015bcie o spaniu ju\u017c mowy nie by\u0142o, tak wi\u0119c prababcia w\u0142\u0105czy\u0142a telewizor, nape\u0142ni\u0142a lampk\u0119 winem i pomy\u015bla\u0142a – r\u00f3bta co chceta ale ju\u017c beze mnie.<\/p>\n\n\n\n
Bo\u017ce, jak \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce nie mam talentu Agaty Christi. Przeprowadzaj\u0105c wywiady z lud\u017ami trafi\u0142am na nieprawdopodobny temat na krymina\u0142. Niestety nie mog\u0119 go opisa\u0107, obowi\u0105zuje mnie, jak spowiednika, tajemnica. Jakbym to zrobi\u0142a to ju\u017c nikt nie zwierza\u0142by si\u0119 przede mn\u0105. Mo\u017ce kiedy\u015b. Sprawa dotyczy lat czterdziestych ubieg\u0142ego wieku. Wszelkie skutki zatar\u0142a wojna. Ale krymina\u0142 nie prawdopodobny z nami\u0119tn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 w tle; a mo\u017ce wielka mi\u0142o\u015b\u0107 i dwa morderstwa? Jakie podst\u0119pne te morderstwa. I wszystko zosta\u0142o w rodzinie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
M\u00f3j prima aprilis rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 o godzinie 1. 30 w nocy. Smacznie sobie spa\u0142am jak us\u0142ysza\u0142am w pokoju wo\u0142anie – pani Danusiu, pani Danusiu. Nie wiedzia\u0142am o co chodzi. Le\u017ca\u0142am odwr\u00f3cona do \u015bciany, zanim si\u0119 starocie przewr\u00f3ci\u0142o na drugi bok, zanim wygrzeba\u0142o si\u0119 spod ko\u0142dry to i troch\u0119 si\u0119 rozbudzi\u0142o. Co robi Rysiu w moim … <\/p>\n