<\/p>\n\n\n\n
B\u0119d\u0105c na spacerze przed Domem, zaczepi\u0142a mnie jedna z nowych pracownic i z zaciekawieniem wypytywa\u0142a mnie sk\u0105d tak si\u0119 znam na komputerze. Odpowiedzia\u0142am jej, \u017ce moja znajomo\u015b\u0107 komputera jest nik\u0142a a wszystkiego nauczy\u0142am si\u0119 tu w DPSie. Wci\u0105gn\u0105\u0142 mnie w to nasz by\u0142y pracownik – Pan Karol. To by\u0142 pracownik socjalny kt\u00f3ry uwa\u017cnie obserwowa\u0142 mieszka\u0144c\u00f3w Domu, WSZYSTKICH – czyli swoich podopiecznych i wyszukiwa\u0142 dla nich, czyli dla nas, takie zaj\u0119cia kt\u00f3re zainteresowa\u0142yby ka\u017cdego z nas. Nie czeka\u0142 a\u017c kto\u015b o co\u015b poprosi tylko sam wychodzi\u0142 z propozycj\u0105. Z m\u0119\u017cczyznami gra\u0142 w szachy, je\u017adzi\u0142 z nimi na ryby, stworzy\u0142 k\u00f3\u0142ko zainteresowa\u0144 lektur\u0105 m\u0119sk\u0105, do czytania kt\u00f3rej zach\u0119ca\u0142 a p\u00f3\u017aniej na spotkaniach przy kawce panowie omawiali j\u0105 i wychodzili z propozycjami do czytania. Codziennie co\u015b dzia\u0142o si\u0119 w naszym Domu i to wszystko by\u0142o na poziomie. Je\u017adzili\u015bmy na wernisa\u017ce, na przer\u00f3\u017cne spotkania z ciekawymi lud\u017ami typu: mi\u0142o\u015bnik\u00f3w naszego regionu, g\u00f3r, kraj\u00f3w nadba\u0142tyckich , \u015br\u00f3dziemnomorskich czy mi\u0142o\u015bnik\u00f3w dzikich zak\u0105tk\u00f3w \u015bwiata. Latem byli\u015bmy niemal\u017ce na wszystkich wyst\u0119pach na Starym Mie\u015bcie, kt\u00f3re przecie\u017c odbywa\u0142y si\u0119 wieczorami. Mieli\u015bmy te\u017c zaj\u0119cia sta\u0142e w\u0142a\u015bnie typu zapoznania si\u0119 z komputerem. Zaczynali\u015bmy od nauczenia si\u0119 w\u0142\u0105czenia i wy\u0142\u0105czenia komputera. Jak Karol odszed\u0142 od nas, a odszed\u0142 nie w wie\u0144cu laurowym jak powinien by\u0142 tylko ze spuszczon\u0105 g\u0142ow\u0105, to lekcje komputerowe rozpe\u0142z\u0142y si\u0119. Jeszcze nast\u0119pczyni Karola – Magda W. stara\u0142a si\u0119 \u017ceby te lekcje by\u0142y ale ludzie w dow\u00f3d \u017ca\u0142oby po Karolu przestali na nie chodzi\u0107. Tylko ja, ewentualn\u0105 znajomo\u015b\u0107 komputera traktowa\u0142am jako pami\u0105tk\u0119 po Karolu i trwa\u0142am w tej nauce. Sz\u0142o mi to bardzo wolno, \u017ceby przyspieszy\u0107 musia\u0142am wi\u0119cej czasu sp\u0119dza\u0107 przed komputerem, zacz\u0119\u0142am wi\u0119c marudzi\u0107 wnukowi, \u017ce chc\u0119 mie\u0107 sw\u00f3j komputer. Obecny komputer jest moim trzecim, poniewa\u017c na pocz\u0105tku dosta\u0142am stary, stacjonarny komputer wnuka. Drugi to ju\u017c by\u0142 laptop kupiony w komisie a obecny to \u015bmigaj\u0105cy jak si\u0119 patrzy. Nadal nie wiele wiem o komputerach ale ju\u017c co\u015b tam wiem i mam co robi\u0107. Przymierza\u0142am si\u0119 do zako\u0144czenia pisania bloga, poniewa\u017c w zasadzie to nie ma o czym pisa\u0107, ale dyrekcja Domu stara si\u0119 o tematy dla mnie. Jeszcze w marcu pisa\u0142am na blogu, \u017ce zacz\u0119\u0142am pisa\u0107 do naszego kwartalnika. Tym razem zajmuj\u0105ca si\u0119 tymi sprawami mia\u0142aby wygod\u0119 z moj\u0105 pisanin\u0105 bo nie przynosi\u0142abym tekstu napisanego d\u0142ugopisem tylko na pendrajwie . Porozmawia\u0142am na ten temat z Dorotk\u0105, takim redaktorem naczelnym, wszystko by\u0142o ustalone, \u017ce b\u0119d\u0119 pisa\u0142a tak jak kiedy\u015b, o naszych mieszka\u0144cach; prowadzi\u0142abym taki k\u0105cik – Poznajmy si\u0119. Troch\u0119 si\u0119 obawia\u0142am czy znajd\u0119 ch\u0119tnych do rozmowy, do wynurzenia si\u0119 przede mn\u0105 no i przed czytelnikami. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nasi mieszka\u0144cy s\u0105 otwarci. Jeszcze tego samego tygodnia mia\u0142am napisane dwa wywiady a w kolejce czeka\u0142y jeszcze trzy osoby. Cieszy\u0142am si\u0119 jak g\u0142upia. Okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce teraz nasz G\u0142os Seniora ( tak zatytu\u0142owany jest nasz kwartalnik ) wychodzi nie co kwarta\u0142 a co p\u00f3\u0142 roku – nie ma o czym pisa\u0107, i ten do kt\u00f3rego zbiera\u0142am materia\u0142, nie uka\u017ce si\u0119 w kwietniu tylko w lipcu. Przeprosi\u0142am swoich rozm\u00f3wc\u00f3w, \u017ce \u017ale ich poinformowa\u0142am. Poniewa\u017c w jednym z artyku\u0142\u00f3w by\u0142o do\u015b\u0107 du\u017co zdj\u0119\u0107 poprosi\u0142am Dorotk\u0119, \u017ce jak ju\u017c ten wywiad b\u0119dzie przygotowany do druku to \u017ceby da\u0142a mi do wgl\u0105du. Czekam, czekam i czekam a Dorotka nic. Przechodzi ko\u0142o mnie kilka razy dziennie ale nic nie m\u00f3wi na temat artyku\u0142u, a to ju\u017c sierpie\u0144. W ko\u0144cu spyta\u0142am – co z moim artyku\u0142em? Nie zosta\u0142 wydrukowany – brzmia\u0142a odpowied\u017a. Dlaczego – spyta\u0142am. Us\u0142ysza\u0142am w odpowiedzi, \u017ce to by\u0142a decyzja pani dyrektor i pani kierownik socjalnej. I przez te wszystkie miesi\u0105ce nie znalaz\u0142a\u015b czasu \u017ceby mi o tym powiedzie\u0107? A no tak jako\u015b wysz\u0142o. To, \u017ce artyku\u0142 zosta\u0142 odrzucony to dla mnie jest wyt\u0142umaczalne – nie pasowa\u0142 do profilu wydawnictwa. Nasz G\u0142os Seniora to nie nasz g\u0142os mieszka\u0144c\u00f3w tylko g\u0142os pani dyrektor – przechwa\u0142ki na temat tego co by\u0142o, taka kronika. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, my\u015bla\u0142am, \u017ce zmobilizuj\u0119 Dorotk\u0119 do zach\u0119cenia innych \u017ceby pisali, s\u0105 u nas ludzie ch\u0119tni do takiej pracy. Ale fakt, \u017ce nie us\u0142ysza\u0142am s\u0142owa przepraszam, \u017ce nie poinformowa\u0142am pani\u0105 o odrzuceniu artyku\u0142u, \u015bwiadczy o czym\u015b. To jest niestety celowe brzydkie zachowanie si\u0119. Pewnie w\u0142a\u015bnie w takiej brzydkiej formie artyku\u0142 odrzucono – pani dyrektor plun\u0119\u0142a w twarz swojej podopiecznej, brawo! Tylko, \u017ce to pluni\u0119cie dotkn\u0119\u0142o r\u00f3wnie\u017c moich rozm\u00f3wc\u00f3w, Oni te\u017c na to zas\u0142u\u017cyli? Chyba, \u017ce to stara szko\u0142a wszystkich dyrektor\u00f3w DPS \u00f3w. Ja swoich rozm\u00f3wc\u00f3w przeprosz\u0119 w imieniu swoim, w imieniu Dorotki, redaktor pisma i w imieniu dyrekcji. Brzydkie traktowanie mnie wyczuwam wyra\u017anie wy\u0142\u0105cznie u trzech pa\u0144, \u015bredniego personelu to: Dorota, Natalia i Kasia. Kasia to w og\u00f3le okaz, trzy razy wyprosi\u0142a mnie ze swoich zaj\u0119\u0107 a na korytarzu jak mnie spotyka, to k\u0142ania si\u0119 uni\u017cenie do samej ziemi. Dorota i Natalia to wstydz\u0105 si\u0119 nawet m\u00f3wi\u0107 mi dzie\u0144 dobry. Nie wiedz\u0105 jak maj\u0105 si\u0119 zachowywa\u0107 wobec mnie, wida\u0107 wyra\u017anie, \u017ce maj\u0105 prykaz by\u0107 nie grzeczn\u0105 wobec mnie, ale jak ja zaczynam rozmow\u0119 to im robi si\u0119 l\u017cej i s\u0105 nawet mi\u0142e, Ka\u015bka to nawet nie wie, \u017ce zachowuje si\u0119 brzydko. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
B\u0119d\u0105c na spacerze przed Domem, zaczepi\u0142a mnie jedna z nowych pracownic i z zaciekawieniem wypytywa\u0142a mnie sk\u0105d tak si\u0119 znam na komputerze. Odpowiedzia\u0142am jej, \u017ce moja znajomo\u015b\u0107 komputera jest nik\u0142a a wszystkiego nauczy\u0142am si\u0119 tu w DPSie. Wci\u0105gn\u0105\u0142 mnie w to nasz by\u0142y pracownik – Pan Karol. To by\u0142 pracownik socjalny kt\u00f3ry uwa\u017cnie obserwowa\u0142 mieszka\u0144c\u00f3w … <\/p>\n