to tytu\u0142 filmu telewizyjnego kt\u00f3ry ogl\u0105da\u0142am w ubieg\u0142ym tygodniu, \u017ceby przypomnie\u0107 jak to kiedy\u015b by\u0142o i por\u00f3wna\u0107 z dniem dzisiejszym. M\u0142odzie\u017c dzisiejsza i ta sprzed 60 laty to zupe\u0142nie inni ludzie. Nas cechowa\u0142a powaga w podej\u015bciu do ka\u017cdego zamierzenia, natomiast dzisiaj, w moim mniemaniu, ka\u017cd\u0105 rywalizacj\u0119 cechuje krzyk, mo\u017ce dlatego, \u017ce jurorzy wszelkich artystycznych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 to idole m\u0142odzie\u017cowi byli lub obecni przy kt\u00f3rych i uczestnicy i publiczno\u015b\u0107 czuj\u0105 si\u0119 swobodnie. Za moich czas\u00f3w w jury zasiada\u0142y takie wybitne osobowo\u015bci jak: W\u0142adys\u0142aw Szpilman, Jerzy Wasowski, czy Stefan Racho\u0144, przy kt\u00f3rych krzyk by\u0142 czym\u015b nie przystojnym. Dosta\u0107 dyplom za zaj\u0119cie pierwszego miejsca w jakim\u015b festiwalu podpisany przez takie osobowo\u015bci jak wymieni\u0142am, to natychmiast podnosi presti\u017c i rang\u0119 i owego przedsi\u0119wzi\u0119cia artystycznego i samego siebie. Dzisiaj, dyplom podpisany przez kt\u00f3rego\u015b z juror\u00f3w to co najwy\u017cej ogromna rado\u015b\u0107 i pieni\u0105dze jak mniemam nie ma\u0142e, ale to nie ta ranga. Dzisiaj przer\u00f3\u017cnych festiwali piosenkarskich i r\u00f3\u017cnego rodzaju konkurs\u00f3w jest bardzo du\u017co, a i wykonawc\u00f3w kt\u00f3rzy \u015bpiewaj\u0105 pi\u0119knie jest ogrom. Wszelkie fina\u0142owe imprezy b\u0142yszcz\u0105 przepychem; a festiwale w kt\u00f3rych ja bra\u0142am udzia\u0142 by\u0142y szare. W nagrod\u0119 za zaj\u0119cie pierwszego miejsca w og\u00f3lnopolskim konkursie, w kt\u00f3rym bra\u0142o udzia\u0142 ponad trzysta tysi\u0119cy ludzi dosta\u0142am radio z adapterem ale i dyplom podpisany przez W\u0142adys\u0142awa Szpilmana. To pierwsze miejsce by\u0142o przyznane mi przez Juror\u00f3w, dziennikarzy i publiczno\u015b\u0107. W niekt\u00f3rych festiwalach poza dyplomem i informacj\u0105 w gazetach czy w radio, nie by\u0142o nic wi\u0119cej; wiem to, poniewa\u017c zajmowa\u0142am zawsze pierwsze miejsce, poza jednym przypadkiem kiedy to zaj\u0119\u0142am drugie miejsce. Jurorzy przyznali mi drugie miejsce a publiczno\u015b\u0107 pierwsze. Nagrod\u0105 publiczno\u015bci by\u0142 poz\u0142acany, r\u0119czny zegarek z budzikiem. To drugie miejsce bola\u0142o mnie bardzo. Ju\u017c nawet chcia\u0142am zaprzesta\u0107 \u015bpiewania, no bo je\u015bli si\u0119 nie podobam to po co mam to robi\u0107 Jednak po latach poczu\u0142am si\u0119 bardzo dumna z tego drugiego miejsca, ale dopiero po latach, jak ponownie przeczyta\u0142am artyku\u0142 o tym wydarzeniu artystycznym, poniewa\u017c trzecie miejsce zaj\u0119\u0142a Pani Krystyna Pro\u0144ko, w\u00f3wczas tak samo jak ja prawie nikt, a by\u0142 to Festiwal Piosenki Kolejowej, na kt\u00f3rym \u015bpiewa\u0142am piosenki Pani Balbiny \u015awity\u0107 Widackiej. Jeszcze bardziej dumna czu\u0142a si\u0119 zdobywczyni pierwszego miejsca – Ma\u0142gosia Chodorowska, Olsztynianka i wieloletnia moja kole\u017canka, cho\u0107 znacznie m\u0142odsza ode mnie. Z Ma\u0142gosi\u0105 spotykamy si\u0119 do dzi\u015b, poniewa\u017c w naszym DPSie mieszka jej siostra. Wielu znanych piosenkarzy bra\u0142o udzia\u0142 w tych samych konkursach co ja, z tym \u017ce uczestnicy ci zak\u0142adali, \u017ce zostan\u0105 gwiazdami i zostali nimi, ja natomiast stawia\u0142am na zaj\u0119cie pierwszego miejsca, na zwyci\u0119stwo, i tylko to by\u0142o moim celem. Po og\u0142oszeniu werdyktu nikt ju\u017c mnie nie widzia\u0142, ucieka\u0142am tylnymi drzwiami ale nabuzowana satysfakcj\u0105 zwyci\u0119stwa. Jak tylko us\u0142ysza\u0142am o jakim\u015b konkursie to rywalizacja i ch\u0119\u0107 zwyci\u0119stwa pcha\u0142a mnie na scen\u0119. To by\u0142 jaki\u015b zew, \u017c\u0105dza, nie odparta si\u0142a. Umiera\u0142am ze strachu przed wej\u015bciem na scen\u0119 ale po mimo to musia\u0142am wej\u015b\u0107 i wy\u015bpiewa\u0107 to pierwsze miejsce. Niczego wi\u0119cej nie chcia\u0142am, a nawet ba\u0142am si\u0119 by\u0107 kim\u015b w rodzaju gwiazdy. Wystarczy\u0142o mi moje miasto i moje wojew\u00f3dztwo. Chocia\u017c wyst\u0119powa\u0142am w ca\u0142ej Polsce i w Krajach Demokracji Ludowej to jednak moje miasto by\u0142o mi najwa\u017cniejsze. Reasumuj\u0105c — wszystkich piosenkarzy i tych dzisiejszych i tych z poprzedniej epoki \u0142\u0105czy jedno – TREMA i ch\u0119\u0107 zwyci\u0119stwa, chocia\u017c dla ka\u017cdego to co innego znaczy.<\/p>\n\n\n\n
Powspomina\u0142am sobie i podnios\u0142am si\u0119 na duchu. Zrobi\u0142am to celowo, bo jest mi bardzo \u017ale. Jakie\u015b cholerne t\u0105pni\u0119cie i psychiczne i fizyczne. B U Z I A K I !<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
to tytu\u0142 filmu telewizyjnego kt\u00f3ry ogl\u0105da\u0142am w ubieg\u0142ym tygodniu, \u017ceby przypomnie\u0107 jak to kiedy\u015b by\u0142o i por\u00f3wna\u0107 z dniem dzisiejszym. M\u0142odzie\u017c dzisiejsza i ta sprzed 60 laty to zupe\u0142nie inni ludzie. Nas cechowa\u0142a powaga w podej\u015bciu do ka\u017cdego zamierzenia, natomiast dzisiaj, w moim mniemaniu, ka\u017cd\u0105 rywalizacj\u0119 cechuje krzyk, mo\u017ce dlatego, \u017ce jurorzy wszelkich artystycznych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 … <\/p>\n