Od tygodnia nie mog\u0119 si\u0119 wygrzeba\u0107 z jakiej\u015b bakterii czy wirusa, kt\u00f3ry opanowa\u0142 moj\u0105 krta\u0144. Chorowa\u0142am w swoim d\u0142ugim \u017cyciu na zapalenie krtani ale \u017ceby z tak\u0105 moc\u0105 to nigdy. Krta\u0144 zacz\u0119\u0142a mi straszliwie puchn\u0105\u0107 i mnie dusi\u0107. G\u0142os rz\u0119zi\u0142 przez b\u00f3l gard\u0142a duszonego i znik\u0105d pomocy, w Domu Pomocy – to taka ironia losu. Tempo opanowywania mojego organizmu przez t\u0119 ” zaraz\u0119 ” by\u0142o zastraszaj\u0105ce. Do obiadu by\u0142am zdrowa a po obiedzie na wp\u00f3\u0142 \u017cywa i nie jestem w stanie powiadomi\u0107 kogokolwiek o moim stanie. Codziennie, druga zmiana odwiedza\u0142a mnie, czeka\u0142am bo codziennie, ale nie w tym dniu kiedy potrzebna by\u0142a mi pomoc. To ta ironia losu. Nocna zmiana na ka\u017cdym swoim dy\u017curze, otwiera\u0142a moje drzwi z klucza i odesz\u0142a dopiero jak us\u0142ysza\u0142a m\u00f3j g\u0142os. Tej nocy, \u017ceby mnie nie omin\u0119\u0142y otworzy\u0142am drzwi na o\u015bcie\u017c i czeka\u0142am. Us\u0142ysza\u0142am tylko jak piel\u0119gniarka min\u0119\u0142a moje drzwi bez \u017cadnego zainteresowania dlaczego s\u0105 tak szeroko otwarte i posz\u0142a. Ta ta ironia losu. \u017beby nie zapomnia\u0142y o mnie moje opiekunki, z mojego korytarza, jak przyjd\u0105 raniutko do pracy, zapali\u0142am \u015bwiate\u0142ko alarmowe. Punkt 6rano opiekunka by\u0142a. To by\u0142 wtorek tak wi\u0119c sprawa prosta – zapisa\u0107 wizyt\u0119 lekarsk\u0105, jako \u017ce lekarz przyjmuje we wtorki. Kamie\u0144 z serca, nareszcie b\u0119dzie pomoc i fachowa rada. Niestety nie, to by\u0142 dalszy ci\u0105g ironii losu. Lekarz tak si\u0119 rozp\u0119dzi\u0142 wizytuj\u0105c chorych, \u017ce pomin\u0105\u0142 m\u00f3j pok\u00f3j i pop\u0119dzi\u0142 dalej. No bo kto by si\u0119 spodziewa\u0142 chorej pani Danki. Musia\u0142am si\u0119 jako\u015b ratowa\u0107. Wla\u0142am sobie szklaneczk\u0119 miodu pitnego, pij\u0105c czu\u0142am jak rozlu\u017ania mi si\u0119 moja krta\u0144. Po takim leku spa\u0142am do ko\u0144ca dnia i przez ca\u0142\u0105 noc. Nikt nie by\u0142 mi potrzebny, chocia\u017c s\u0142ysza\u0142am, \u017ce co rusz kto\u015b krz\u0105ta si\u0119 ko\u0142o mnie. Od pi\u0119ciu dni jestem chora i leczy\u0107 si\u0119 musz\u0119 sama. Mam niezb\u0119dne leki ( miodu ju\u017c nie mam, mia\u0142am tylko szklaneczk\u0119 ) ale s\u0105 to leki takie bez recepty, tak\u017ce choroba si\u0119 babrze. Przez t\u0119 chorob\u0119 musia\u0142am nast\u0119pn\u0105 kartk\u0119 informacyjn\u0105 wrzuci\u0107 do kosza. To informacja, \u017ce naszego cosobotniego \u015bpiewania nie b\u0119dzie. Nast\u0119pny fragment mojego \u017cycia trafi\u0142 do kosza na \u015bmieci. Poniewa\u017c jestem pewna, \u017ce to chor\u00f3bsko opanowa\u0142o mnie podczas naszego \u015bpiewania, to ju\u017c nie b\u0119d\u0119 ryzykowa\u0142a. Podczas \u015bpiewania ja bior\u0119 bardzo g\u0142\u0119bokie oddechy. M\u00f3j silny g\u0142os potrzebuje ogromnej ilo\u015bci powietrza; podczas oddechu wyra\u017anie czuj\u0119, \u017ce \u015bci\u0105gam w g\u0142\u0105b siebie ca\u0142e pok\u0142ady chor\u00f3b jakie s\u0105 na sali. A one s\u0105, bo na sali s\u0105 wy\u0142\u0105cznie starzy i chorzy ludzie, tak samo jak ja. \u017beby mie\u0107 taki g\u0142os jaki mam ja to nale\u017cy prawid\u0142owo oddycha\u0107, czyli \u017ce oddech ma by\u0107 g\u0142\u0119boki, si\u0119ga\u0107 a\u017c do przepony i od\u015bwie\u017ca\u0107 ca\u0142e p\u0142uca. W sali widowiskowej oddychaj\u0105c nie od\u015bwie\u017c\u0119 p\u0142uc, poniewa\u017c sala ta nigdy nie jest wietrzona. Traktowana jest jak przej\u015bciowy korytarz. Tak wi\u0119c karteczk\u0119 informuj\u0105c\u0105 o \u015bpiewaniu wyrzuci\u0142am na sta\u0142e do kosza. Na sta\u0142e do kosza wyrzuci\u0142am cz\u0119\u015b\u0107 swojego \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
Jako, \u017ce jestem os\u0142abiona to wi\u0119cej le\u017c\u0119 i ogl\u0105dam telewizj\u0119. Ogl\u0105daj\u0105c Dzie\u0144 dobry TVN wys\u0142ucha\u0142am wypowiedzi Julii Wieniawy na temat jej nowego utworu muzycznego zatytu\u0142owanego – Nic nie zmieni. To piosenka opowiadaj\u0105ca o jej prze\u017cyciach i systematycznym popadaniu w depresj\u0119. Zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce jestem cholernie siln\u0105 osob\u0105, je\u015bli zupe\u0142nie samotna, stara i uzale\u017cniona od os\u00f3b gn\u0119bi\u0105cych da\u0142am rad\u0119 i nie popad\u0142am w depresj\u0119. Jak walczy\u0142am z t\u0105 patologi\u0105, kt\u00f3ra firmowana by\u0142a i jest przez dwie najwa\u017cniejsze osoby – p. dyrektor i siostr\u0119 prze\u0142o\u017con\u0105, opisa\u0142am na swoim blogu we wpisach: Cz\u0119\u015b\u0107 II rozdzia\u0142 13, 14 i 15, oraz Cz\u0119\u015b\u0107 III strona 2, 3, 4, i 5. W\u0142os si\u0119 je\u017cy, \u017ce prawie zawsze rz\u0105dz\u0105cy trzymaj\u0105 z ho\u0142ot\u0105 – z ni\u0105 bardzo \u0142atwo si\u0119 dogada\u0107 ale tylko patologia ma z tego satysfakcj\u0119. <\/p>\n\n\n\n
I to wszystko – NARA !<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Od tygodnia nie mog\u0119 si\u0119 wygrzeba\u0107 z jakiej\u015b bakterii czy wirusa, kt\u00f3ry opanowa\u0142 moj\u0105 krta\u0144. Chorowa\u0142am w swoim d\u0142ugim \u017cyciu na zapalenie krtani ale \u017ceby z tak\u0105 moc\u0105 to nigdy. Krta\u0144 zacz\u0119\u0142a mi straszliwie puchn\u0105\u0107 i mnie dusi\u0107. G\u0142os rz\u0119zi\u0142 przez b\u00f3l gard\u0142a duszonego i znik\u0105d pomocy, w Domu Pomocy – to taka ironia losu. … <\/p>\n