Za ka\u017cdym razem jak wyjd\u0119 z dps zawsze kogo\u015b spotkam z kim chocia\u017c troch\u0119 porozmawiam na mniej lub bardziej ciekawe tematy; na og\u00f3\u0142 rozmowa sprowadza si\u0119 do mojej osoby, czuj\u0119 si\u0119 w\u00f3wczas nie zr\u0119cznie. Tym razem spotka\u0142am pani\u0105 z kt\u00f3r\u0105 rozmawia\u0142am dziesi\u0105tki razy, nigdy o mnie, na og\u00f3\u0142 o niej, dlatego z przyjemno\u015bci\u0105 i zaciekawieniem zatrzyma\u0142am si\u0119 przy niej \u017ceby dowiedzie\u0107 si\u0119 co u niej. Pani Danusiu, jak by\u0142am ca\u0142e \u017cycie sama, cho\u0107 nie sama, tak i jestem – m\u00f3wi p. Ania. Kiedy\u015b w wielkim domu i wydawa\u0142oby si\u0119 z wielk\u0105 rodzin\u0105: bo m\u0105\u017c, dzieci, rodzice, by\u0142am ci\u0105gle sama bo m\u0105\u017c marynarz, rodzice zapracowani lekarze i dzieci ze swoimi sprawami, a teraz jeste\u015bmy oboje z m\u0119\u017cem na emeryturze jednak m\u0105\u017c nie potrafi \u017cy\u0107 bez wielkiej wody wi\u0119c ci\u0105gle ucieka do niej, rodzice nie \u017cyj\u0105 a dzieci ju\u017c dawno na swoim a ja ci\u0105gle sama w wielkim domu. \u017byj\u0119 ju\u017c tylko wspomnieniami. I wie pani, \u017ce bardzo chcia\u0142am pani\u0105 spotka\u0107 bo od d\u0142u\u017cszego czasu prze\u015bladuje mnie wspomnienie zwi\u0105zane z pani\u0105 p. Danusiu. Wspomnienie z lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych. Ale chyba nie zna\u0142y\u015bmy si\u0119 w\u00f3wczas ? Tak, ale tylko pani\u0105 zobaczy\u0142am ju\u017c w latach dwutysi\u0119cznych to od razu przypomnia\u0142am pewien fakt, jednak jako\u015b nie nawi\u0105zywa\u0142am do dawnych wspomnie\u0144. Chodzi o wyst\u0119p pani w Teatrze Narodowym, czy Wielkim jak kto woli. Pami\u0119ta pani jak z\u017car\u0142a pani\u0105 trema a jak pi\u0119knie w stosunku do pani zachowa\u0142a si\u0119 publiczno\u015b\u0107. Skutki tremy pami\u0119tam dobrze. Nigdy dot\u0105d nie by\u0142am w wielkim \u015bwiecie chcia\u0142am wi\u0119c popatrze\u0107 jak wygl\u0105da Teatr Wielki i ludzie przychodz\u0105cy do niego, tak si\u0119 zapatrzy\u0142am, \u017ce zupe\u0142nie zapomnia\u0142am tekst kt\u00f3ry mia\u0142am za\u015bpiewa\u0107. Poniewa\u017c orkiestra gra\u0142a, a dyrygowa\u0142 ni\u0105 sam Racho\u0144 to \u015bpiewa\u0107 musia\u0142am i w konsekwencji za\u015bpiewa\u0142am cztery razy pierwsz\u0105 zwrotk\u0119. Dozna\u0142am szoku jak us\u0142ysza\u0142am brawa, to by\u0142y wr\u0119cz owacje a jak do tego do\u0142\u0105czy\u0142 okrzyk bis… to pomy\u015bla\u0142am sobie – ludzie ze mnie zadrwili, trudno, za wysokie progi, ten wielki \u015bwiat to nie dla mnie. Ale brawa trwa\u0142y i trwa\u0142y. Co si\u0119 dzieje? Widownia nie pozwala mi zej\u015b\u0107 ze sceny. A\u017c nagle maestro podrywa orkiestr\u0119 do zagrania powt\u00f3rki. Tak ze mn\u0105 pogrywacie – pomy\u015bla\u0142am. To ja wam pokarz\u0119, \u017ce umiem \u015bpiewa\u0107. I za\u015bpiewa\u0142am jak umia\u0142am najlepiej i zaskoczy\u0142am, \u017ce widowni w\u0142a\u015bnie o to chodzi\u0142o, wierzyli we mnie chocia\u017c mnie nie znali i chcieli mnie us\u0142ysze\u0107 w pe\u0142nej krasie. Wspomnienia s\u0105 pi\u0119kne, ale od tej pory nigdy nie patrzy\u0142am na widowni\u0119 w obawie, \u017ce co\u015b zobacz\u0119 i zapomn\u0119 jak to lecia\u0142o. <\/p>\n\n\n\n
Po kilku latach musia\u0142am jednak w czasie wyst\u0119pu zerkn\u0105\u0107 na widowni\u0119, ale to by\u0142o u siebie, w naszym teatrze w Olsztynie, gdzie mnie wszyscy znali i zna\u0142am sw\u00f3j teatr. To ju\u017c zupe\u0142nie co\u015b innego. Mia\u0142am wsp\u00f3lny wyst\u0119p ze starsz\u0105 c\u00f3rk\u0105, takie przekazanie pa\u0142eczki m\u0142odszemu pokoleniu. Ja bardzo szybko czu\u0142am si\u0119 staro. Pewnie dlatego, \u017ce bardzo m\u0142odo wysz\u0142am za m\u0105\u017c, { nie polecam }. Na wyst\u0119p ten zabra\u0142am r\u00f3wnie\u017c m\u0142odsz\u0105 c\u00f3rk\u0119. Usadowi\u0142am j\u0105 w samym \u015brodku widowni \u017cebym mog\u0142a z \u0142atwo\u015bci\u0105 j\u0105 dostrzec. A\u017c tu w trakcie \u015bpiewania, patrz\u0119 a miejsce po c\u00f3rce jest puste. Zdenerwowa\u0142am si\u0119 bardzo. W czasie przerwy chc\u0119 porozmawia\u0107 z konferansjerem \u017ceby troch\u0119 zmieni\u0107 kolejno\u015b\u0107 bo ja musz\u0119 poszuka\u0107 m\u0142odszej, a tym czasem konferansjer m\u00f3wi mi – a ta twoja siedzi cierpliwie na widowni. Jak to, przed chwil\u0105 jej nie by\u0142o. Za chwil\u0119 mamy \u015bpiewa\u0107 obie z c\u00f3rk\u0105, a m\u0142odszej zn\u00f3w nie widz\u0119. W drodze powrotnej do domu dzieciak m\u0142odszy zachowuje si\u0119 dziwnie. Nie chce i\u015b\u0107 razem z nami. W domu domagam si\u0119 wyja\u015bnie\u0144. Bo ja, w przeciwie\u0144stwie do was, to mam wstyd – odpowiada. Nie rozumiem, ja\u015bniej prosz\u0119. A ona na to – jak wy si\u0119 nie wstydzicie tyle ludzi na was patrzy a wy popisujecie si\u0119 jak w domu. Mnie by\u0142o wstyd za was dlatego si\u0119 chowa\u0142am \u017ceby nikt nie domy\u015bli\u0142 si\u0119 \u017ce jeste\u015bmy rodzin\u0105. I ju\u017c nigdy z wami nigdzie chodzi\u0107 nie b\u0119d\u0119. Po paru latach, id\u0105c Alej\u0105 Wojska Polskiego s\u0142ysz\u0119 dochodz\u0105ce \u015bpiewy z kina Grunwald. Stan\u0119\u0142am \u017ceby pos\u0142ucha\u0107 i nagle niczego nie \u015bwiadoma s\u0142ysz\u0119 konferansjerk\u0119 udaj\u0105c\u0105, \u017ce si\u0119 myli i zapowiadaj\u0105c\u0105 moj\u0105 m\u0142odsz\u0105 w ten spos\u00f3b – przed pa\u0144stwem Danuta S… przepraszam Gra\u017cyna S… najmocniej przepraszam to najm\u0142odsza z rodziny Wioletta S. <\/p>\n\n\n\n
I to by\u0142oby na tyle NARA !!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Za ka\u017cdym razem jak wyjd\u0119 z dps zawsze kogo\u015b spotkam z kim chocia\u017c troch\u0119 porozmawiam na mniej lub bardziej ciekawe tematy; na og\u00f3\u0142 rozmowa sprowadza si\u0119 do mojej osoby, czuj\u0119 si\u0119 w\u00f3wczas nie zr\u0119cznie. Tym razem spotka\u0142am pani\u0105 z kt\u00f3r\u0105 rozmawia\u0142am dziesi\u0105tki razy, nigdy o mnie, na og\u00f3\u0142 o niej, dlatego z przyjemno\u015bci\u0105 i zaciekawieniem … <\/p>\n