Alinka to moja znajoma od wczesnych lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych ubieg\u0142ego wieku. To pianistka – akompaniatorka mieszkaj\u0105ca w pi\u0119knej dzielnicy willowej nad jeziorem. Nie zawsze tak by\u0142o, jak pozna\u0142y\u015bmy si\u0119 to mieszka\u0142a w mieszkanku jednoizbowym, czyli, \u017ce wszystko mie\u015bci\u0142o si\u0119 w jednym pomieszczeniu: pok\u00f3j, kuchnia, sypialnia i \u0142azienka; toaleta natomiast by\u0142a jedna na ca\u0142e pi\u0119tro, oczywi\u015bcie na korytarzu. W takim mieszkanku mieszka\u0142a razem z rodzicami. Po\u0142ow\u0119 tej izby zajmowa\u0142 fortepian, kt\u00f3ry Alinka otrzyma\u0142a od w\u0142adz miasta Lidzbark Warmi\u0144ski, b\u0119d\u0105c uznan\u0105 przez te w\u0142adze za cudowne dziecko. To by\u0142o zaraz po wojnie w roku 1948. w\u00f3wczas w\u0142a\u015bnie tam mieszka\u0142a Alinka razem z rodzicami. Podejrzewam, \u017ce w\u0142adze miasta uzyska\u0142y go jako zdobycz po wojenn\u0105 i nie mia\u0142y co z nim zrobi\u0107; przecie\u017c ca\u0142a Polska by\u0142a w gruzach a instrument trzeba by\u0142o odrestaurowa\u0107 i gdzie\u015b go trzyma\u0107, a nie by\u0142o gdzie. W tym jednoizbowym mieszkanku prze\u017cyli 10 lat. W mi\u0119dzy czasie rodzice Alinki budowali dom w kt\u00f3rym ona mieszka do tej chwili. W tym domu to fortepian ma ” sw\u00f3j pok\u00f3j „, nazwany pokojem b\u0142\u0119kitnym, w kt\u00f3rym jest biblioteczka muzyczna i wszelkie pami\u0105tki zwi\u0105zane z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 artystyczn\u0105. Wychodz\u0105c z pokoju przez drzwi balkonowe, widzisz tylko ogromne, nie ko\u0144cz\u0105ce si\u0119, lustro jeziora. I w\u0142a\u015bnie robi\u0105c porz\u0105dki w tym pokoju pozbiera\u0142a pami\u0105tki zwi\u0105zane ze mn\u0105 i postanowi\u0142a przekaza\u0107 mi je. Do naszego dpsu przychodzi pani kt\u00f3ra jest wieloletni\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0105 jednego z mieszka\u0144c\u00f3w i jednocze\u015bnie s\u0105siadk\u0105 Alinki. To ona co jaki\u015b czas co\u015b mi przynosi od Alinki, a Alinka swoim starym zwyczajem, po za tym, \u017ce przekazuje mi jaki\u015b prezent czy wsp\u00f3ln\u0105 pami\u0105tk\u0119, to jeszcze przemyca jakie\u015b m\u0105dro\u015bci – \u015bwi\u0119to\u015bci, tym razem przemyci\u0142a – \u017cywoty \u015bwi\u0119tej Ryty. Jak zadzwoni\u0142am \u017ceby podzi\u0119kowa\u0107 za przesy\u0142k\u0119 to Alinka tak t\u0142umaczy\u0142a mi si\u0119 : Danusiu, ja nie mam \u017cadnej rodziny, jak wiesz by\u0142am jedynaczk\u0105 i nie mia\u0142am nigdy dzieci, tak wi\u0119c jak kto\u015b obcy,kiedy\u015b wejdzie do tego domu to wszystko powyrzuca, a ty masz rodzin\u0119 wielopokoleniow\u0105 i na dodatek artystyczn\u0105, to dla kogo\u015b z nich to co ci przysy\u0142am b\u0119dzie pami\u0105tk\u0105. No fakt, moja najbli\u017csza rodzina liczy 16 os\u00f3b, to mo\u017ce kogo\u015b zainteresuje prababcia w wieku 20 lat.<\/p>\n\n\n\n
I to wszystko co mam do powiedzenia – NARA !! <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Alinka to moja znajoma od wczesnych lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych ubieg\u0142ego wieku. To pianistka – akompaniatorka mieszkaj\u0105ca w pi\u0119knej dzielnicy willowej nad jeziorem. Nie zawsze tak by\u0142o, jak pozna\u0142y\u015bmy si\u0119 to mieszka\u0142a w mieszkanku jednoizbowym, czyli, \u017ce wszystko mie\u015bci\u0142o si\u0119 w jednym pomieszczeniu: pok\u00f3j, kuchnia, sypialnia i \u0142azienka; toaleta natomiast by\u0142a jedna na ca\u0142e pi\u0119tro, oczywi\u015bcie na … <\/p>\n