\t\t\t\tJu\u017c dwa lata min\u0119\u0142o od s\u0142awetnych \u017cycze\u0144 noworocznych jakie\u00a0 otrzyma\u0142am\u00a0 w\u00a0 esemesie\u00a0 od ho\u0142oty a ja nie mog\u0119 zapomnie\u0107. Ale nie tak \u017ce jest mi \u017ale, nie, \u00a0 mnie korci \u017ceby im przypomnie\u0107 co mi obieca\u0142y. Przecie\u017c obieca\u0142y, \u017ce zata\u0144cz\u0105 na moim grobie a ledwie ci\u0105gaj\u0105 nogi. Kiwaj\u0105 si\u0119 na wszystkie strony. Ja jak je zobacz\u0119 to prostuj\u0119 si\u0119 jak struna i leciutko przebieram nogami, natychmiast ubywa mi 50 lat. Na kr\u00f3tko ale ubywa.<\/p>\n
Pocz\u0105tek roku zacz\u0105\u0142 si\u0119 u mnie na kuracji zdrowotnej. Chodz\u0119 na\u00a0 masa\u017ce, pr\u0105dy przeciwb\u00f3lowe i na krioterapi\u0119. Dodzwoni\u0142am si\u0119 wreszcie do ortopedy kt\u00f3ry ma mi pocerowa\u0107 mi\u0119\u015bnie i \u015bci\u0119gna barku. Ustali\u0142am nowy termin\u00a0 na 8 marca.<\/p>\n
Od pewnego czasu zamieszka\u0142a w naszym domu Ela – by\u0142a pracownica s\u0142u\u017cby zdrowia. Od razu poczu\u0142y\u015bmy do siebie sympati\u0119\u00a0 cho\u0107 jeste\u015bmy kra\u0144cowo r\u00f3\u017cne. Ona w przeciwie\u0144stwie do mnie kocha nadskakiwa\u0107 ludziom, zw\u0142aszcza zwierzchnikom. Ale w \u017cartach nadajemy na tych samych falach. \u015amiejemy si\u0119 z byle czego a najcz\u0119\u015bciej z niczego. No i Ela nie boi si\u0119 ho\u0142oty, wszak jej nie zna. Tak wi\u0119c spacerujemy i za\u015bmiewamy si\u0119 do rozpuku.<\/p>\n
22 stycznia, pani dyrektor na wz\u00f3r poprzedniczki zorganizowa\u0142a spotkanie przy kawce z osobami kt\u00f3re co\u015b robi\u0105 na rzecz naszego domu. By\u0142o znacznie skromniej ni\u017c w latach poprzednich, ale za to tre\u015b\u0107 dyplomu\u00a0 jaki otrzyma\u0142am niemal, \u017ce powali\u0142 mnie na kolana.\u00a0 Od razu wiedzia\u0142am, \u017ce musia\u0142a go napisa\u0107 osobi\u015bcie pani dyrektor bo tak pi\u0119knie\u00a0 sformu\u0142owanej tre\u015bci nie m\u00f3g\u0142 napisa\u0107 nikt inny.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 A oto ona – Dzi\u0119kuj\u0119 Pani, \u017ce znajduje Pani czas i si\u0142y aby uatrakcyjni\u0107 pobyt w naszym domu, \u017ce dzieli si\u0119 Pani swoj\u0105 wiedz\u0105 i talentami. Wielu uczestnik\u00f3w spotka\u0144 z niecierpliwo\u015bci\u0105 czeka na ka\u017cde kolejne, kt\u00f3re nie tylko, \u017ce przerywa monotoni\u0119 dnia codziennego ale czyni ka\u017cdego uczestnika do kt\u00f3rego Pani si\u0119 zwraca wa\u017cnym i wyj\u0105tkowym. Po przeczytaniu takiego tekstu poczu\u0142am si\u0119 wa\u017cna i wyj\u0105tkowo przeceniona.<\/p>\n
Na drugi dzie\u0144 po spotkaniu nast\u0119pna niespodzianka – pracownica odpowiedzialna za wyposa\u017cenie wn\u0119trz przysz\u0142a do mnie z propozycj\u0105 umeblowania mojego pokoju. Tak wi\u0119c z oporem ale wzi\u0119\u0142am si\u0119 za porz\u0105dki. Jak trza to trza.<\/p>\n
Widz\u0119, \u017ce zaczynaj\u0105 si\u0119 stara\u0107 by\u0107 mi\u0142ymi w stosunku do mnie. Przykro mi ale ja jestem cholernie pami\u0119tliwa. Przecie\u017c jakby si\u0119 spe\u0142ni\u0142y\u00a0 wszystkie ich zamierzenia wyko\u0144czenia mnie to dzisiaj by\u0142abym osob\u0105 nie m\u00f3wi\u0105c\u0105 i\u00a0 nie pisz\u0105c\u0105. Mogliby ze mn\u0105 robi\u0107 co tylko by chcieli\u00a0 a ja nie by\u0142abym w stanie poskar\u017cy\u0107 si\u0119 komu\u015b. Przecie\u017c o tym im chodzi\u0142o. U nas s\u0105 takie osoby, kt\u00f3re w najlepszym razie p\u0142acz\u0105 a dlaczego to nikt nie wie. Mog\u0142abym by\u0107 w g\u0142\u0119bokiej depresji albo nawet dosta\u0107 ob\u0142\u0119du, bo te wszystkie zachowania do tego prowadzi\u0142y. Ho\u0142ota pod dyrekcj\u0105 pani dyrektor, kt\u00f3ra czy chce czy te\u017c nie, jest\u00a0 za wszystko odpowiedzialna, wyka\u0144cza\u0142a mnie par\u0119 lat.\u00a0 Szanowna pani dyrektor\u00a0 nie zrobi\u0142a nic \u017ceby to zako\u0144czy\u0107 a nawet przeciwnie, ch\u0119tnie wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a\u0142a we wszystkich \u015bwi\u0144stwach udaj\u0105c, \u017ce o niczym nie wie. Dopiero jak zobaczy\u0142a, \u017ce jestem nie do zdarcia to pomy\u015bla\u0142a sobie, \u017ce teraz pog\u0142aszcze i b\u0119dzie git. Nie b\u0119dzie.\u00a0 Ca\u0142y \u015bwiat musi wiedzie\u0107, \u017ce s\u0105 tacy ludzie kt\u00f3rzy z lubo\u015bci\u0105 niszcz\u0105 innych a uchodz\u0105 za osoby bogobojne – wstyd, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c, \u017ce i grzech, ci\u0119\u017cki grzech.<\/p>\n
[whohit]Cz\u0119\u015b\u0107 III, strona 22[\/whohit]\t\t<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ju\u017c dwa lata min\u0119\u0142o od s\u0142awetnych \u017cycze\u0144 noworocznych jakie\u00a0 otrzyma\u0142am\u00a0 w\u00a0 esemesie\u00a0 od ho\u0142oty a ja nie mog\u0119 zapomnie\u0107. Ale nie tak \u017ce jest mi \u017ale, nie, \u00a0 mnie korci \u017ceby im przypomnie\u0107 co mi obieca\u0142y. Przecie\u017c obieca\u0142y, \u017ce zata\u0144cz\u0105 na moim grobie a ledwie ci\u0105gaj\u0105 nogi. Kiwaj\u0105 si\u0119 na wszystkie strony. Ja jak je … <\/p>\n