\t\t\t\tJu\u017c min\u0105\u0142 tydzie\u0144 od powrotu z R\u00f3\u017cnowa, czyli z tej \u015bpiewaj\u0105cej go\u015bciny a podobno co jaki\u015b czas kto\u015b z szefostwa innych dom\u00f3w dzwoni i wypytuje o osob\u0119 kt\u00f3ra tak rozbawi\u0142a go\u015bci, czyli o mnie. Podobno nie mog\u0105 si\u0119 nadziwi\u0107, \u017ce podopieczna mo\u017ce rozrusza\u0107 takie t\u0142umy i to w\u0142a\u015bnie m\u00f3wili naszej pani dyrektor.\u00a0 Przychodzi do mnie szanowna pani dyrektor, m\u00f3wi\u0105c mi o tym z g\u0142upi\u0105 min\u0105 pyta – mo\u017ce by pani u nas co\u015b takiego zrobi\u0142a? No ludzie, trzymajcie mnie bo nie wyrobi\u0119. Ona nie wie, \u017ce wszelka rozrywka to moja specjalno\u015b\u0107. Wprawdzie w naszym domu podci\u0119to mi skrzyd\u0142a i ju\u017c nie mam serca do organizowania czegokolwiek ale nawet bez serca zrobi\u0119 lepiej od innych. To pytanie zabrzmia\u0142o tak\u00a0 g\u0142upio, \u017ce nie chcia\u0142o mi si\u0119 na nie odpowiada\u0107. Powiedzia\u0142am jej, \u017ce niekt\u00f3re zaproszenia do innych dom\u00f3w przyj\u0119\u0142am jeszcze b\u0119d\u0105c w R\u00f3\u017cnowie ale czy pojad\u0119 i kiedy to pomy\u015bl\u0119 po \u015bwi\u0119tach. W ka\u017cdym\u00a0 razie ma pani zawsze samoch\u00f3d do dyspozycji i ch\u0119tnie wsz\u0119dzie pojad\u0119 razem z pani\u0105 – powiedzia\u0142a dyrektorka.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Pomy\u015bla\u0142am wtedy, \u017ce taki wyjazd z ni\u0105 zmienia zupe\u0142nie charakter tego co chcia\u0142am zrobi\u0107. Mnie zapraszano do siebie na ju\u017c przygotowan\u0105 imprez\u0119, przynajmniej tak my\u015bl\u0119. Ja mia\u0142am tylko doda\u0107 troch\u0119 rado\u015bci\u00a0 w zabawie. Natomiast je\u015bli jecha\u0142abym s\u0142u\u017cbowo, bo wyjazd z dyrektorem, s\u0142u\u017cbowym samochodem jest wyjazdem s\u0142u\u017cbowym,\u00a0 to\u00a0 musz\u0119 by\u0107 przygotowana na zorganizowanie spotkania. Nie podoba\u0142o mi si\u0119 to. A tak w og\u00f3le, to dziwi\u0119 si\u0119 jakim cudem kto\u015b taki jak ona zosta\u0142 dyrektorem. Bo przecie\u017c ta kobieta nie ma swojego zdania. Dopiero jak kto\u015b jej powiedzia\u0142, \u017ce ja to skarb w takim umieraj\u0105cym domu, to w to uwierzy\u0142a.\u00a0 A mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego zosta\u0142a dyrektorem. Nie chwali si\u0119 \u017ce wie ile jest 2 x 2 tylko \u0142askawie spyta ile ma by\u0107.\t\t<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ju\u017c min\u0105\u0142 tydzie\u0144 od powrotu z R\u00f3\u017cnowa, czyli z tej \u015bpiewaj\u0105cej go\u015bciny a podobno co jaki\u015b czas kto\u015b z szefostwa innych dom\u00f3w dzwoni i wypytuje o osob\u0119 kt\u00f3ra tak rozbawi\u0142a go\u015bci, czyli o mnie. Podobno nie mog\u0105 si\u0119 nadziwi\u0107, \u017ce podopieczna mo\u017ce rozrusza\u0107 takie t\u0142umy i to w\u0142a\u015bnie m\u00f3wili naszej pani dyrektor.\u00a0 Przychodzi do mnie … <\/p>\n